13-07-14

Marathon

 

 

De oorsprong van de marathon ligt in het jaar 490 v.Chr., toen de Griekse soldaat Pheidippides van Marathon naar Athene gesneld zou zijn om het nieuws van de overwinning van de Atheners (onder leiding van generaal Miltiades) op de numeriek veel sterkere Perzen te melden. Dat gebeurde toen Darius koning was over de Meden en de Perzen. Pheidippides legde echter de afstand tussen Athene en Sparta af om hulp te vragen aan de Spartanen. Toen deze weigerden, liep de bode terug naar Athene en in een ruk naar Marathon. Bij de uiteindelijke overwinning liep hij terug naar Athene.

 

De geschiedenis vermeldt wel dat deze laatste tocht, van Marathon naar Athene (eerste marathon) een dodelijke afloop had: na het uitbrengen van de woorden "Verheug u, wij hebben gewonnen!" in het centrum van Athene, viel de boodschapper dood neer; hij bleek een zonnesteek te hebben opgelopen. Over de waarheid van dit verhaal valt nog te twisten, een aantal historici beweert dat deze marathon nooit gelopen is (bron : Wikipedia)

 

In 2009 heb ik in Dublin mijn eerste en enige marathon gelopen. “Gelopen” is misschien een groot woord want de laatste 10 km werd er vrij vaak gewandeld. Een goeie 5u30 had ik nodig om die marathon tot een goed einde te brengen.

 

Ik graag voor mijn 50ste verjaardag nog een marathon gelopen maar de kans dat dit zou gebeuren was (en is nog steeds) quasi onbestaande. Tot ik in onze brievenbus een folder vond van de Nacht van de Maan. Dit evenement, uit de grond gestampt door Jan de Prins was gisteren aan zijn eerste editie toe.

 

Op een onbezonnen moment heb ik me ingeschreven voor deze wandelmarathon. De opzet van de marathon is ontmoedigend voor lopers. Het vertrek wordt gegeven bij zonsondergang (zaterdag 21u55) en je mag niet aankomen vóór zonsopgang (zondag 5u37).

 

Met 750 waren we gisteren. Voor de start kwam Jean Bosco Safari ons een hart onder de riem steken met een behoorlijk goed concert.

 

DSCN0054.JPG

DSCN0058.JPG

 

 

Iedereen had een glowstick gekregen met verzoek dit ding achteraan de rugzak of iets dergelijk te bevestigen. Het resultaat was mooi, feeëriek zelfs, maar jammer genoeg niet te fotograferen. Het valt het beste te beschrijven als een groen lint dat door de Kempen trok. n Viersel kregen we de kans om een moondip in het Albertkanaal te nemen maar veel kandidaten waren hier niet voor te vinden. Maar er waren er wel.

 

DSCN0073.JPG

 

Kilometer na kilometer na kilometer volgde. Soms had je hulp nodig van een lamp, maar op andere plaatsen was het helder genoeg om zonder hulpmiddelen de weg te volgen.

 

DSCN0083.JPG

 

 

De maan zelf hebben we nagenoeg niet gezien. Wat ik wel gezien heb, zeker naar het einde toe, waren mensen die evenveel pijn hadden als ik. Op het einde was het echt voortslepen. Toen ik eindelijk aan kilometerpunt 39 (het laatste checkpoint) kwam kreeg ik wel terug een beetje moed. Nog 3 kilometer !

DSCN0092.JPG

 

3 kilometer werd 2 kilometer, 2 kilometer werd 1 kilometer en toen verscheen 42,195 op mijn Garmin. Helaas was dat nog niet het einde. Ik moest nog 550 meter afleggen vóór ik over de laatste mat liep. Mijn hersenen bleven maar tegen mijn benen zeggen dat ze nog een paar stappen moesten zetten maar het bericht kwam niet door.

 

DSCN0095.JPG

 

 

Lang geleden dat ik nog zoveel pijn heb gevoeld. En nu … naar de Tour de France kijken en in slaap vallen.

 

14:41 Gepost door Luc | Permalink | Commentaren (0) | Tags: nachtvandemaan, marathon |  Facebook |

De commentaren zijn gesloten.