06-08-14

Digitaal

Duizend honderd vijftig. Zoveel foto’s heb ik gemaakt op drie dagen Suikerrock.

Dat is nu één van de voordelen van digitale fotografie. Vooral bij concerten heb ik er veel plezier van.

Probleem 1 bij concerten: welke fotocamera kan ik mee binnen nemen ? Op ons lokale Na Fir Bolg festival kan ik zonder problemen mijn 500mm telelens meenemen. Tijdens de concerten van Duitse artiesten waar ik mijn moeder al eens naartoe neem hou ik het op mijn 270mm. In het Sportpaleis lukt dat niet altijd. Soms krijg ik daar wel mijn Canon met 270mm binnen maar meestal moet ik me beperken tot mijn Nikon Coolpix.

Probleem 2 bij concerten: in donkere omgevingen is het vaak moeilijk om de autofocus te gebruiken. Bij de Canon kan ik dan wel overschakelen op manuele focus maar dan heb je het probleem dat artiesten zelden blijven stilstaan. Je moet dus contant corrigeren.

Probleem 3 bij concerten: belichting. Het ene moment is het te donker. Je doet de nodige aanpassingen maar op het moment dat je de sluiter indrukt zetten ze net die grote spotlights op en is de foto overbelicht. De ISO-waarde verhogen helpt maar kan dan weer voor "korrelige” foto’s zorgen.

Daarom is het handig dat je onbeperkt foto’s kunt nemen. Er zullen er altijd wel een aantal geslaagde exemplaren bijzitten. En het kost quasi niets. Die 1.150 foto’s zouden me vóór het digitale tijdperk 32 filmrolletjes gekost hebben. Filmrolletjes die je nog moet laten ontwikkelen en afdrukken. Heel kostelijke affaire, zeker als je weet dat de helft sowieso onbruikbaar is.

Al gooi ik niet alle mislukte foto’s weg. Soms is een mislukte foto mooier dan een gelukte foto. Onderstaande foto is eigenlijk niet goed want onderbelicht. Maar ik vind hem wel een van de mooiste foto’s die ik van Simple Minds heb genomen.

 

DSCN8065.JPG

 

21:28 Gepost door Luc | Permalink | Commentaren (0) | Tags: suikerrock, foto, digitaal |  Facebook |

De commentaren zijn gesloten.