01-12-14

Einde van een tijdperk

2004.JPGHet zat er al een beetje aan te komen en ik had nog weinig hoop maar als dan de definitieve beslissing in je mailbox valt dan ben je toch een beetje triest.

Waarover heb ik het ? Over die jaarlijkse volksverhuizing die elk jaar tijdens het Pinksterweekend plaatsvind van Nederland en België naar Parijs en Rotterdam om dan terug naar Nederland en België te verhuizen.

Dit evenement is beter bekend als Roparun en die Roparun is sinds mijn eerste deelname in 2006 een belangrijk deel van mijn leven geweest.

In 2006 (team 159) en 2007 (team 173) was het nog gewoon als bescheiden deelnemer. In 2008 heb ik hem meegelopen en zat ik ook al in het organisatiecomité van mijn team 231. Van 2009 tot en met 2012 ben ik vier keer overall-teamcaptain geweest van team 231, driemaal als begeleider, eenmaal als kookouder.

Toen ons team er 2012 mee ophield dacht ik even dat het toen al gedaan was maar gelukkig kon ik me aansluiten bij Team 234. In 2013 ben ik met hen van Hamburg naar Rotterdam gefietst. En dit jaar mocht ik met hen van Parijs naar Rotterdam.

Maar een 10e deelname zit er voor mij helaas niet in. Team 234 heeft namelijk definitief besloten om volgend jaar niet deel te nemen. Ik zou mij eventueel kunnen opgeven als vrijwilliger bij de Roparunorganisatie maar daar moet ik toch nog eens diep over nadenken. Ik weet niet of mijn introvert Kempisch karakter wel past in die uitbundige extroverte Nederlandse mentaliteit.

Het is jammer maar ik heb wel een pak mooie herinneringen aan 9 deelnames. Er zijn ook wel mindere momenten geweest maar die verbleken tegenover de mooie momenten. En ik heb de kans gekregen om een heleboel toffe mensen te leren kennen, mensen die ik zonder de Roparun nooit ofte nimmer had leren kennen.


21:18 Gepost door Luc | Permalink | Commentaren (0) | Tags: roparun, einde, herinneringen |  Facebook |

De commentaren zijn gesloten.