27-11-17

Druk

Druk weekend achter de rug! Nu was de afgelopen maand met 6 concerten en 1 toneelstuk in zijn geheel wel een drukke maand.

Het begon op zaterdag omstreeks acht uur toen Paddy Nash op het podium van De Roma in Borgerhout stapte. Deze Noord-Ierse folkzanger uit Derry zou ons een half uurtje onderhouden in afwachting van het hoofdprogramma van die avond. En hij deed dat bijzonder goed. Echte ouderwetse folk … ik hou er wel van.

paddynash.JPG

Na een pauze van 20 minuten was het dan de beurt aan Steven William Bragg, beter bekend als Billy Bragg. Deze Engelse singer-songwriter uit Barking staat vooral bekend voor zijn protestliedjes. Meestal staat hij alleen met zijn gitaar op het podium, soms laat hij zich begeleiden. In Borgerhout bracht hij vooral liedjes uit zijn nieuw album Bridges not Walls.

Van alle concerten die we dit jaar hebben gedaan had ik wel een beetje schrik voor dit concert. Bragg heeft een nogal uitgesproken mening, haat alles wat extreem is, zowel links als rechts, heeft een hekel aan Trump en Brexit. Het probleem is dat hij daar nogal eens over durft uit te weiden om niet te zeggen preken of zagen. In het begin viel het nogal mee maar naar het einde toe duurden de bindteksten drie keer zo lang dan de liedjes. Na anderhalf uur hadden we het wel gehad. Muzikaal was het heel goed maar het had wat meer muziek mogen zijnwink.

billy bragg.JPG

Gisteren moesten we terug naar Antwerpen maar deze keer dan naar het Sportpaleis. Om half drie stonden we al geparkeerd. Niet dat wel al zouden gaan plaatsnemen voor de deur zodat we helemaal vooraan aan het podium zouden kunnen gaan staan.

We moesten dringend nog eens gaan wandelen. Het was de bedoeling om via het ringfietspad naar het Rivierenhof te gaan. Dat lukte echter niet omdat ze daar flink aan ’t werken zijn. Maar zoals Cruyff het placht te zeggen … elk nadeel heb z’n voordeel. Bij ons was dat voordeel het Sint-Fredegandus-kerkhof. Een kerkhof dat blijkbaar enkele jaren geleden bijna verdwenen was maar dat, gelukkig, behouden is gebleven. Nieuwe begrafenissen vinden er niet meer plaats maar het staat er vol met oude grafmonumenten. Heel rustgevend om daar rond te lopen en zoals de website van Antwerpen het zelf zegt : “één van de beter bewaarde geheimen van Deurne.

Ook rustgevend om te wandelen was het Rivierenhof zelf. Heel weinig volk en met de wolken en de zon bijzonder mooi om zien. Het Sterckshof was helaas gesloten maar dat bezoeken we wel eens op een andere keer.

IMG_1976.JPG

Na een middagmaal in de Backstage was het dan tijd voor ons laatste concert van deze maand : Depêche Mode in het Sportpaleis. Het voorprogramma, één of andere Chinese groep uit Peking vergeten we snel. Ik kwam al snel tot de vaststelling dat ik nog iets vergeten was namelijk Depêche Mode blijven volgen na de jaren ’80. Van de 21 nummers die ze hebben gespeeld (her)kende ik er welgeteld één : Enjoy the Silence. De rest kende ik dus niet maar ze waren wel goed, hééél goed. Fysiek zijn de mannen ouder geworden, hun stemmen zijn nog ijzersterk.

Desalniettemin zijn we net vóór het laatste nummer, Personal Jesus, toch maar doorgegaan. Noch Conny, noch ikzelf voelen ons goed in drukte. En 20.000 mensen die tegelijkertijd naar buiten willen is druk. Bovendien had ik soms het gevoel dat het balkon op instorten stond. Het bewoog in ieder geval heel erg mee.

depechemode.JPG

Enfin … het was alweer een geweldig maar vermoeiend weekend. Nu is het wachten tot 6 december op het volgende concert.


21:25 Gepost door Luc | Permalink | Commentaren (0) | Tags: concert, wandelen, rivierenhof |  Facebook |

De commentaren zijn gesloten.