10-12-17

Arsenal

Mijn korte wintervakantie is alweer over. Hij werd vandaag zelfs vandaag al afgebroken omdat ik deze voormiddag moest werken. Gelukkig is de release voor onze afdeling vlot verlopen zodat ik tegen de middag al klaar was met mijn werk.

Door dat werk zat uitslapen er echter ook niet echt in. En dat was wel welkom na de lange dag van gisteren. Kort na de middag vertrokken richting Peulis. Vóór we rond 17u in Mechelen de trein richting Brussel zouden nemen stond er immers nog een wandeling op het programma.

Conny had gekozen voor het Weynespad. In principe 6,7 km lang en met de verplaatsing naar het startpunt en terug zouden we op 9 km uitkomen. Perfecte afstand. Jammer genoeg was het pad niet echt goed aangegeven. Hier lag een paaltje omver, daar stond het paaltje aan de verkeerde kant van de straat en bovendien in de verkeerde richting en ginder ontbrak er gewoon een pijltje; Lokale kennis + kaart van de omgeving + google maps kunnen dan gelukkig een handje helpen. Uiteindelijk hadden we 11,3 km op te teller.

weynespad.JPG

IMG_3104.JPG

Na een tasje thee waren we snel op weg naar Mechelen en Brussel. We werden immers tegen 17u45 verwacht in de AB Resto. We hebben dat al eerder gedaan en het blijft een perfecte combinatie : smakelijk eten aan betaalbare prijzen gevolgd door een (hopelijk) goed concert.

Omdat we altijd goed op tijd zijn hadden we weer een perfecte plaats op de eerste rij van de zitplaatsen. De jongens van Arsenal hadden Edàótó uit Nigerië uitgenodigd om ons een beetje op te warmen. Best leuk maar je moet er van houden.

edaoto.JPG

Om 20u45 was het dan de beurt aan Hendrik Willemyns en John Roan en hun gasten. Dat waren gisteren 3 zangeressen en 5 muzikanten. En wat voor muzikanten. Anderhalf uur geweldig en erg aanstekelijke muziek. Het was niet aan ons te zien maar van binnen gingen we helemaal uit onze bol.

Ik had ze al eens gezien op Suikerrock in 2014 en toen schreef ik in mijn blog : “Om 20u was het dan de beurt aan Arsenal. Wederom een groep die ik vooral van naam ken. Ze mochten een uur spelen maar dat had gerust langer mogen duren. Een mengelmoes van muziekstijlen die wonderbaarlijk genoeg heel goed samengaan. ’t Was een heel aangename kennismaking die naar meer smaakt.”

Wel … het smaakt nog altijd naar meer. Van ons mogen ze volgend jaar nog eens naar Suikerrock komen om bijvoorbeeld de zaterdag af te sluiten.

Onderstaande foto werd trouwens genomen op Suikerrock.

arsenal.JPG

19:20 Gepost door Luc | Permalink | Commentaren (0) | Tags: wandelen, weynespad, concert, ab, arsenal |  Facebook |

De commentaren zijn gesloten.