12-02-18

Pilaren van de Aarde

Engeland 1135. Na de dood van Koning Henry, zijn zoon de erfprins en twee koninklijke bastaarden is het land in een chaotische situatie terechtgekomen. Koning Stephen enerzijds en Koningin (keizerin) Maud anderzijds strijden om de macht.

Het is voor metselaar Tom Builder geen pretje om zijn zwangere vrouw Agnes, zijn veertienjarige zoon Alfred en zijn dochtertje Martha een menswaardig leven te bieden. Zijn droom is om ooit een kathedraal te kunnen bouwen. Nu is hij al blij dat e.

en huis mag bouwen voor de zoon van Lord Percy Hamleigh. Die zoon zou trouwen met Aliena, dochter van de graaf van Shiring, maar die zag dat helemaal niet zitten. Het huis moet niet verder worden afgewerkt en Tom zit zonder werk.

Hij trekt met zijn gezin door de streek op zoek naar werk maar vindt helaas niets. Tijdens die trektocht bevalt zijn vrouw van een zoontje maar zelf overlijdt ze ten gevolge van inwendige bloedingen. Het zoontje wordt gevonden door een monnik die het meeneemt naar de priorij.

Ondertussen heeft Tom de mysterieuze Ellen en haar zoontje Jack leren kennen. Samen komen ze aan in Kingsbridge waar Philip de nieuwe prior is geworden met de steun van Bisschop Waleran Bigod. Deze heeft echter minder edele motieven. Terwijl Philip er van droomt een grote kathedraal te laten bouwen door Tom Builder.

Deze bouw zal in totaal zo’n 40 jaar duren, een periode waarin zowel vrolijke als gruwelijke gebeurtenissen zullen plaatsvinden.

In Pilaren van de Aarde beschrijft Ken Follett op een fantastische manier het leven in het twaalfde eeuwse Engeland. Een mooi fictieverhaal met een grote vleug van feitelijke geschiedenis. Echt wel mijn ding. En toch ben ik niet helemaal tevreden. Het is een heel goed boek maar ik heb toch vaak enkele bladzijden diagonaal gelezen. Details zijn goed maar teveel details niet. Het is zo’n beetje als die achtervolging in die film die 10 minuten te lang duurt of het gevecht tussen Obi-Wan Kenobi en Anakin Skywalker in Star Wars Episode III of de pod-race in Episode 1. Die duurden ook veel te lang. Om maar te zeggen dat het boek nog beter zou zijn wanneer het 400 bladzijden dunner zou zijn.

Het vervolg (Brug naar de Hemel) zal toch even moeten wachten. De Lincoln Mythe van Steve Berry wordt de volgende.

boeken, ken follett

19:37 Gepost door Luc | Permalink | Commentaren (0) | Tags: boeken, ken follett |  Facebook |

Post een commentaar