29-07-17

Top en over de top

Sinds 2012 ben ik vaste gast op Suikerrock.

Eerst was het nog afwachten op het programma voor ik een ticketje kocht. Tegenwoordig koop ik mijn combi-ticketje al in december, lang voor er nog maar één naam bekend is. Tot dusver is dat al altijd meegevallen.

Gisteren was het dag 1 met twee Belgische groepen, één Amerikaanse groep en één legende op de affiche.

Het duo van Equal Idiots uit Hoogstraten mocht het festival openen. Direct een voltreffer. Ongelooflijk wat Thibault Christiaensen en Pieter Bruurs uit hun instrumenten schudden. Je zou denken dat er een hele groep op het podium staat maar ze zijn dus maar met twee.

IMG_0487.JPG

Zij werden gevolgd door Rival Sons uit Californië. Deze lieten wel een beetje op zich wachten vanwege een uitgelopen soundcheck maar ze waren zeker de moeite waard. Stevige Bluesrock en een toetsenist met een baard van 3,5 jaar oud (we hebben het hem zelf horen zeggen).

IMG_0529.JPG

 

IMG_0541.JPG

Derde groep op de affiche was weer een duo : Jan Paternoster en Dries Van Dijck ook wel bekend als Black Box Revelation. Derde groep en derde topper. Ze kregen het publiek helemaal mee. Vriendin Eve De Roo stond trouwens het hele concert achter mij (al zou ik dat nooit hebben geweten wanneer Conny me er niet attent had op gemaakt).

IMG_0619.JPG

De avond werd afgesloten door legende Iggy Pop, de man die in 1976 met Lust for Life de studio van Avro’s Top Pop sloopte. Heel sterke band en qua stem valt het ook nog mee maar de “performance” was er een beetje over. De man was eigenlijk meer een karikatuur van zichzelf. Ik verwachtte elk moment dat hij zou vallen en niet meer recht zou kunnen.

IMG_0683.JPG

Maar toch een heel geslaagde eerste dag van Suikerrock. Op naar dag .

10:23 Gepost door Luc | Permalink | Commentaren (0) | Tags: concerten, suikerrock |  Facebook |

27-07-17

Collega's

Onlangs mocht ik nummers 900 en 901 toevoegen aan mijn collectie Coca Cola Blikjes.

Zo’n aantal krijg je natuurlijk niet op je eentje voor mekaar. Ik heb bijvoorbeeld een broer die nogal een globetrotter is en voor een flink deel van die collectie heeft gezorgd.

Maar ik heb ook flink wat collega’s die geregeld wat blikjes meebrengen van hun vakanties in het buitenland of die me helpen bij het vervolledigen van speciale reeksen in België. Sinds nine-eleven en de versterkte veiligheidsmaatregelen in vliegtuigen gaat dat eerste misschien wel wat moeilijker.

En dan heb je ook nog collega’s die, bij blikjes “redden” wanneer de zoon zijn kamer gaat herinrichten. Zo kreeg ik vandaag 6 blikjes van collega Chris. Vrij oude blikjes trouwens want de meeste hebben betrekking op het WK voetbal van … 2006. Oud maar wel een heel welgekomen aanvulling van de collectie.

IMG_0483.JPG

20:09 Gepost door Luc | Permalink | Commentaren (0) | Tags: coca cola, blikjes, collectie, verzameling |  Facebook |

26-07-17

Quincunx

quincunx.jpgEngeland, begin van de 19de eeuw.

De kleine Johnnie woont met zijn moeder op het platteland. Wie zijn vader is weet hij niet. Hij wil het nochtans dolgraag weten maar telkens hij erover begint vindt zij hem nog te jong om dat verhaal te horen. “Later jongen, wanneer je wat ouder bent zal ik je de waarheid wel vertellen”.

Op zijn zoektocht ontdekt hij echter dat zijn moeder voortdurend in angst leeft. Angst voor vijanden die voor niets terugdeinzen. Alles lijkt te draaien om het testament van de grootvader van Johnnie : John Huffam.

Wanneer ze worden opgelicht en al hun geld kwijtspelen vluchten ze totaal berooid naar Londen. Daar leven ze onder de armsten der armen. Als zijn moeder bezwijkt staat Johnnie er helemaal alleen voor. Velen lijken hem te willen helpen maar wie kan hij vertrouwen en wie niet? Hij wordt immers steevast verraden.

Uiteindelijk zal John de oplossing van het raadsel vinden in de Quincunx, een  vijfvoudig patroon in een vierkant dat door vijf families wordt gebruikt : de Huffams, de Mompessons, de Clothiers, de Palphramonds en de Maliphants.

De Quincunx met als ondertitel De erfenis van John Huffam is een meesterwerk van Charles Palliser. Zestien jaar heeft hij aan dit boek gewerkt. Resultaat is een lang maar boeiend verhaal waarin alle aspecten van het leven in het negentiende eeuwse Engeland aan bod komen. Het enorme verschil tussen de rijke decadente klasse, het rauwe klimaat van de armenwijken, de corruptie en de benepen Victoriaanse moraal.

Het is geschreven in de stijl van Dickens. Het hoofdpersonage is trouwens naar hem vernoemd : Charles John Huffam Dickens.

Ik had het boek van Conny gekregen als beloning voor mijn18 maanden rookstop in juni. Het leek me een perfect vakantieboek te zijn. Vorig jaar heb ik Pelgrim uitgelezen, waarom zou het me nu niet lukken om de 800 bladzijden van Quincunx te verwerken?

Dat viel even anders uit. Die 800 bladzijden bevatten immers kleine lettertjes. Bovendien is het weliswaar een heel boeiend verhaal, het is ook ingewikkeld en je moet er echt wel je hoofd bij houden. Maar het loont wel de moeite want het is echt wel goed.

Het volgende boek zal wel iets luchtiger worden.

quincunxgroot.jpg

20:22 Gepost door Luc | Permalink | Commentaren (0) | Tags: boeken, quincunx, charles palliser |  Facebook |

23-07-17

Terug naar Tildonk

IMG_0696.jpgVoor het geval het afgelopen vrijdag te slecht weer zou zijn om naar Tildonk te fietsen had ik een plan B in mijn achterzak zitten : de Lipse Wandeling.

Deze wandeling, genoemd naar de Lipse, een beek die de wandeling op zes plaatsen kruist, zou ons volgens de folder langs de mooiste plekjes van Tildonk brengen .

Wel … de folder heeft niet gelogen want het was een zeer mooie wandeling. Vertrekken deden we aan de Engelenburcht, onze rustplaats van afgelopen vrijdag. Dit imposante Urselinenklooster werd in 1821 gesticht door de Tildonkse pastoor Joannes Lambertz. In Wereldoorlog I was het de uitvalsbasis van waaruit de Duitse Generaal von Beseler in september 1914 de belegering van Antwerpen coördineerde. Na de val van Antwerpen werd er de overgave bezegeld op 9 oktober 1914. Tegenwoordig is het Belevingscentrum ’14-’18 er gevestigd.

Al snel liepen we langs het kanaal Leuven Mechelen waar in 1914 hevige strijd werd geleverd met de Belgen aan de ene kant en de Duitsers aan de andere kant. Het sas en sashuis staan er al sinds 1763 en 1772. Nu is het  Café Maritime een populaire trekpleister bij fietsers en wandelaars net zoals het dat was rond 1900w as voor de Leuvenaars die met hun bootjes kwamen afgezakt naar daar.

Via het Plantsoenbos en de soms eindeloze akkers kwamen we na 9,5 kilometer terug aan de Engelenburcht waar we bij een verfrissing konden terugkijken op een heel aangename, rustige en mooie wandeling. Zelfs de vele vliegtuigen op hun weg naar Zaventem konden daar niets aan veranderen.

Blijkbaar hebben we wel heel veel geluk gehad met het weer. Terwijl de regen thuis verschillende  keren met bakken uit de hemel viel hebben wij geen druppel maar dan ook geen druppel gezien.

IMG_0708.JPG

IMG_0718.JPG

IMG_0736.JPG

IMG_0748.JPG

lipse wandeling.JPG

20:46 Gepost door Luc | Permalink | Commentaren (0) | Tags: wandelen, tildonk, lipsewandeling |  Facebook |

21-07-17

Tildonk

Net als vorige week zijn we er vandaag met de fiets op uitgetrokken.

Vandaag bracht het fietsknooppuntennetwerk ons naar Tildonk, meer bepaald naar de Engelenburcht.

Het Belevingscentrum ’14-’18 was deze keer niet ons hoofddoel. Dat zal moeten wachten tot een andere keer. We reden vooral naar ginder om de tijdelijke tentoonstelling “Door de lens van de bezetter” in Stiltetuin te bezoeken.

Via Bonheiden en langs de rand van het Mechels Broek bereikten we al vrij snel Muizen. Daar hadden we een kleine omweg omwille van werken aan de kanaaldijk. Deze bracht ons langs de overvolle parkings van Planckendael waar het waarschijnlijk over de koppen lopen was op onze Nationale Feestdag.

Ook langs de oevers van het kanaal Leuven-Mechelen was het behoorlijk druk maar niet “te”. Heel aangenaam fietsen, ondanks de tegenwind. Toch weer anders dan bijvoorbeeld het Netekanaal of het Albertkanaal. In Tildonk verlieten we de kanaaldijk om naar de Engelenburcht te rijden. Een goeie tas koffie en een frisse Zero waren welgekomen.

De fototentoonstelling was weliswaar niet heel groot maar wel leuk en interessant om te bezoeken. Het wordt trouwens ook de startplek van onze wandeling van zondag (want we moeten af en toe toch ook nog eens wandelen).

In Wespelaar begonnen naast de spoorlijn Mechelen Leuven te fietsen en zo passeerden we de stations van Haacht en Boortmeerbeek. In Hever deden we een stuk van de Pikhakendonk-wandeling die we nog niet zo lang geleden hebben gedaan. Via Boortmeerbeek bereikten we terug Peulis waar een heel smakelijke pastaschotel op ons stond te wachten.

IMG_0456.JPG

IMG_0467.JPG

IMG_0471.JPG

IMG_0476.JPG

IMG_0480.JPG

Tildonk.JPG

20:22 Gepost door Luc | Permalink | Commentaren (0) | Tags: fietsen, tildonk |  Facebook |

18-07-17

zeer?

Grote teleurstelling vandaag! Het doet namelijk wel zeer. Zot zijn bedoel ik.

Nu ook de vakantie van loopmaatje Sally voorbij is was het tijd om nog eens te gaan joggen.

Ik had beter moeten weten. Het is nu eenmaal mijn weer niet. En dan is gaan joggen bij temperaturen tussen 26° en 28° C eigenlijk geen goed idee.

Maar het is wel plezant, zeker wanneer Cédric, onze zesjarige trainer, ons begeleidt op zijn fietsje. Nu ja, begeleiden … Meestal rijdt hij zo’n honderd of tweehonderd meter voor ons uit.

Dat geeft Sally dan weer de gelegenheid om even een sprintje te trekken om hem in te halen terwijl ik rustig verder aanmodder.

Al bij al ben ik er toch in geslaagd om 4,25 km bij elkaar te krijgen in 34 minuten. Niet goed maar onder de omstandigheden voor mij ook niet slecht.

Knipsel.JPG

21:04 Gepost door Luc | Permalink | Commentaren (0) | Tags: joggen, lier, zot, zeer |  Facebook |

15-07-17

Tweewieler

Vroeger, heel lang geleden, toen de dieren nog spraken was ik een vrij fervent wielertoerist. Onder “fervent” moet je wel verstaan dat ik heel graag ging fietsen … op mijn eigen tempo. Snel fietsen is nooit iets voor mij geweest, net zoals snel lopen dat vele jaren later dat evenmin was.

Maar ik heb wel behoorlijk wat kilometers afgemaald, in binnen- en buitenland. Trips van meer dan 200 km stonden ook regelmatig op het programma. Ik ben zelfs twee keer op fietsvakantie naar Wales en Cornwall geweest.

Waarom ik over fietsen begin? Omdat ik vandaag zo’n 70 km heb gefietst. Een eerste tochtje, vanochtend vroeg om 8u bracht me naar mijn fietsenmaker in Westmalle en terug. Een jaarlijkse traditie. Drie of vier weken achter elkaar breng ik een fiets binnen voor jaarlijks onderhoud.

Omdat één van die fietsen de verschrikkelijk zware en niet in mijn auto te proppen elektrische fiets van mijn moeder is zitten daar minstens twee fietstochtjes bij. Eentje om de elektrische fiets weg te doen en eentje om de fiets te gaan halen.

Vandaag was het dus de “haal-route”. Met mijn citybike naar ginder gereden om dan elektrisch terug te komen, deze keer met een ommetje via de supermarkt.

En deze namiddag heb ik dan een tweede fietstochtje gemaakt. Met een kleine 500 wandelkilometers op de teller waarvan de (halve) Nacht van de Maan de laatste was vonden we het een goed idee om eens wat anders te proberen.

Conny had een tochtje van zo’n 35 kilometer uitgestippeld met het fietsknooppuntennetwerk. Fietsen is heel leuk maar het is toch anders dan wandelen. Dat is uiteraard logisch maar ik bedoel maar dat je al wandelend meer in je kan opnemen. Bij fietsen is daar niet altijd de tijd voor. Het voordeel van die fietsknooppunten is wel dat er veel meer gelegenheden zijn om iets te drinken onderweg. Wij kozen voor Café Rozendaal. Daar waren al wandelend al eens gepasseerd maar niet binnengegaan. Dat is bij deze dus wel gebeurd.

De komende weekends zal er nog wel meer worden gefietst maar half augustus moeten we toch terug met het wandelen beginnen want anders komen we in september misschien in de problemen wanneer we 5 dagen gaan wandelen in de Eiffel.

fietsen1.JPG

fietsen2.JPG

20:47 Gepost door Luc | Permalink | Commentaren (0) | Tags: wandelen, fietsen |  Facebook |