05-08-17

Foto's zoeken

Als training voor het fietsweekend van Conny vandaag nog eens een fietstochtje gemaakt.

Met de fiets van Peulis naar Mechelen om daar de fietsfotozoektocht van de Gouden Carolus te beginnen.

Vertrek van de route is dus Het Anker aan de Guido Gezellelaan in Mechelen. Al snel zaten we op het jaagpad van de Dijle en bereikten we het Tivoli-park waar we een eerste reeks van drie vragen moesten beantwoorden. Dat was ook de plaats waar we onze boterhammetjes opaten.

IMG_1131.JPG

Van het Tivolipark ging het verder naar het Fort van Duffel, de tweede stop waar we weer drie vragen moesten beantwoorden. Dit leek ons een geschikte plaats om eens iets te drinken. We zaten nog maar net aan onze tafel of we zagen verschillende mensen binnenkomen met schotels eten in hun handen. Al vrij snel hadden we door dat dit terrasmensen waren die binnenvluchtten voor de regen. Inderdaad, het kleine halfuurtje dat we nodig hadden om iets te drinken heeft het geregend.

IMG_1142.JPG

Van Duffel fietsten we langs de Beneden-Nete naar Rumst. Ter hoogte van de fietsbruggen zochten en vonden we de antwoorden op onze derde reeks van drie vragen.

IMG_1148.JPG

Van Rumst waren we vrij snel aan het Zennegat, daar waar de Zenne en de Dijle samenvloeien. Aan het Zennegat wachtte onze vierde reeks van drie vragen. Het antwoord op vraag drie was niet onmiddellijk te vinden maar dan is er uiteraard altijd onze vriend Google.

IMG_1154.JPG

De laatste reeks van drie vragen hadden we moeten beantwoorden in het centrum van Mechelen maar het plein was afgesloten voor de Dijlefeesten. Daarvoor zullen we dus nog eens terug moeten gaan.

IMG_1159.JPG

Met een fris drankje op de Vismarkt sloten we de zoektocht af. Als je eens niet weet wat te doen dan is dit zeker een aanrader. Eens terug in Peulis zijn we begonnen met het snijden van groentjes en vlees die samen een heel lekkere wokschotel vormden.

fietsen20170805.JPG

 

21:14 Gepost door Luc | Permalink | Commentaren (0) | Tags: fietsen, mechelen, gouden carolus |  Facebook |

02-08-17

Alternatieve route

Dan ga je naar Lier voor je wekelijkse loopje, besluiten ze daar toch wel om onze brug over de Nete af te sluiten zeker.

Zomaar, zonder ons hiervan op voorhand te waarschuwen !

Tja, dan moet je improviseren hè. Dan loop je gewoon naar de jachthaven van Emblem en kom je langs dezelfde oever terug. Onze jeugdige trainer op de fiets begreep dit niet helemaal maar verder ging het vrij goed.

Echt nat zijn we trouwens niet geworden maar volledig droog zijn we toch ook niet gebleven. Net zoals het fietstochtje van het station naar huis in de vooravond (tja, als de dokter en de diabetes educator zeggen dat je veel moet bewegen, dan probeer ik zoveel mogelijk te bewegen hè). Daar heb ik wel een record gebroken want de zeven kilometer werden op iets meer dan 18 minuten afgelegd. Zo’n drie minuten sneller dan normaal. ’t Is dus niet Red Bull die je vleugels geeft maar gewone regen.

lopen20170802.JPG

20:57 Gepost door Luc | Permalink | Commentaren (0) | Tags: fietsen, joggen, bewegen |  Facebook |

31-07-17

Oud of rijp?

Zondag is traditioneel familiedag op Suikerrock. Sinds de “refresh” betekent dit vooral Studio 100 (K3, Mega MIndy, Prinsessia of Kaatje) en aanverwanten (dit jaar bijvoorbeeld Laura Tesoro en Niels Destadsbader). Niet direct “ons ding” dus.

Maar even traditioneel zijn, voor mij toch, mosselen gaan eten. Ik ben de traditie gestart toen ik in 2013 op hotel ben gegaan. In het restaurant dat in hetzelfde gebouw is gevestigd serveerden ze toen mosselen en ik ben er sindsdien elk jaar mosselen gaan eten.

We hadden een tafel gereserveerd tegen zes uur en omdat we toch nog wat vroeg waren hebben we eerst een korte wandeling door Tienen gemaakt. Laat ons zeggen dat het al een beetje verkennen was in geval we er volgend jaar een volledig weekendje van maken. Tienen is niet het einde van de wereld maar drie dagen na elkaar een retourtje Vorselaar-Peulis-Tienen met de auto is ook niet niets.

IMG_0896.jpg

Na het eten waren we net op tijd op de Grote Markt voor een brok jeugdherinneringen. Jan Leyers en Paul “Polle Pap” Michiels vieren nog altijd de 360ste verjaardag van Soulsister en ze waren niet alleen. Met een negenkoppige sterke band achter hun brachten ze een overzicht van hun grootste hits (en dat zijn er meer dan je denkt). De Polle mag dan al tegen de 70 lopen, hij kan nog altijd als de beste zingen. En de tien jaar jongere Leyers heeft nog altijd charisma voor tien. Het optreden was in ieder geval heel geslaagd.

IMG_0922.JPG

Ook voor Francis Rossi van Status Quo is de 70 niet zover meer af maar ook bij hem is het er niet aan te zien. Vanaf de eerste noot zat de sfeer er direct in. Ik heb ze ondertussen vijf keer aan het werk gezien en mij stellen ze nooit teleur. Wat vooral opvalt, maar dat was bij Soulsister ook het geval, is de speelvreugde die die mensen uitstralen. En dat waait volgens mij over op het publiek.

IMG_1062.JPG

Voor Zucherro is de 70 nog net iets verder verwijderd maar echt jong kan je hem ook niet noemen. Tijdens dit optreden stond er volgens mij meer volk op het podium dan op de volledige vrijdag avond. Maar het was wel een kanjer van een band. Zucherro zelf doet me altijd denken aan de betreurde Joe Cocker (die ik in 2013 nog mocht bewonderen op Suikerrock). Je verstaat niet wat hij zegt of zingt maar muzikaal klinkt het wel goed.

IMG_1116.JPG

En zo zit Suikerrock Editie 2017 er weeral op. Time flies when you’re having fun. We beginnen alvast af te tellen naar volgend jaar.

 

13:06 Gepost door Luc | Permalink | Commentaren (0) | Tags: concerten, suikerrock |  Facebook |

30-07-17

Dit is Belgisch

Dag twee van Suikerrock was een voornamelijk Belgische dag. Suikerrock bewijst zo wel dat je geen grote buitenlandse namen moet aantrekken om een goed festival te hebben.

De jongens van The Lighthouse mochten de spits afbijten. Dit vijftal dat dit jaar één van de drie winnaars van Stu Bru’s De Nieuwe Lichting was kweten zich perfect van hun taak. Muziek waar je vrolijk van wordt is altijd prettig.

IMG_0716.JPG

Ze werden gevolgd door Tout Va Bien. Ook dit project van Mechelaar Jan-Wouter van Gestel is een voormalig winnaar van De Nieuwe Lichting. Begeleid door een toetsenist en een drummer mocht ook zijn optreden me wel bekoren. Al moet ik eerlijkheidshalve toegeven dat het gerust een twintigtal minuutjes korter mocht duren. Misschien miste ik gewoon gitaren.

IMG_0757.JPG

Ondertussen was het tijd geworden om ons naar de Food Street te begeven en een smakelijke hap te eten. Niet op restaurant zoals gisteren maar aan één van de vele foodtrucks.

Toen we terug op de markt kwamen was Coely al even bezig. Niet echt onze smaak maar ze kan wel zingen. Het eerder introverte meisje dat ik vier jaar geleden op hetzelfde podium zag was evenwel vervangen door een zelfzekere zangeres die het publiek zonder problemen meekreeg.

IMG_0810.JPG

Tinie Tempah, de volgende naam op het hoofdpodium sprak ons niet echt aan. Tijd om een alternatief te zoeken op het Acoustic Stage aan de Henne Markt. Nog een paar nummertjes gezien van de Yellow Brothers maar vooral genoten van Velvet.

IMG_0814.JPG

IMG_0831.JPG

Dan was het tijd om terug naar de markt te gaan. Die was vol gelopen voor Bazart met frontman Mathieu Terryn. Die wist het publiek als geen ander te bespelen. Ik denk zelfs dat, als hij aan iedereen 5€ zou hebben gevraagd hij ze ook zou hebben gekregen. Maar het optreden mocht er zeker zijn.

IMG_0892.JPG

10:19 Gepost door Luc | Permalink | Commentaren (0) | Tags: concerten, suikerrock, belgisch |  Facebook |

29-07-17

Top en over de top

Sinds 2012 ben ik vaste gast op Suikerrock.

Eerst was het nog afwachten op het programma voor ik een ticketje kocht. Tegenwoordig koop ik mijn combi-ticketje al in december, lang voor er nog maar één naam bekend is. Tot dusver is dat al altijd meegevallen.

Gisteren was het dag 1 met twee Belgische groepen, één Amerikaanse groep en één legende op de affiche.

Het duo van Equal Idiots uit Hoogstraten mocht het festival openen. Direct een voltreffer. Ongelooflijk wat Thibault Christiaensen en Pieter Bruurs uit hun instrumenten schudden. Je zou denken dat er een hele groep op het podium staat maar ze zijn dus maar met twee.

IMG_0487.JPG

Zij werden gevolgd door Rival Sons uit Californië. Deze lieten wel een beetje op zich wachten vanwege een uitgelopen soundcheck maar ze waren zeker de moeite waard. Stevige Bluesrock en een toetsenist met een baard van 3,5 jaar oud (we hebben het hem zelf horen zeggen).

IMG_0529.JPG

 

IMG_0541.JPG

Derde groep op de affiche was weer een duo : Jan Paternoster en Dries Van Dijck ook wel bekend als Black Box Revelation. Derde groep en derde topper. Ze kregen het publiek helemaal mee. Vriendin Eve De Roo stond trouwens het hele concert achter mij (al zou ik dat nooit hebben geweten wanneer Conny me er niet attent had op gemaakt).

IMG_0619.JPG

De avond werd afgesloten door legende Iggy Pop, de man die in 1976 met Lust for Life de studio van Avro’s Top Pop sloopte. Heel sterke band en qua stem valt het ook nog mee maar de “performance” was er een beetje over. De man was eigenlijk meer een karikatuur van zichzelf. Ik verwachtte elk moment dat hij zou vallen en niet meer recht zou kunnen.

IMG_0683.JPG

Maar toch een heel geslaagde eerste dag van Suikerrock. Op naar dag .

10:23 Gepost door Luc | Permalink | Commentaren (0) | Tags: concerten, suikerrock |  Facebook |

27-07-17

Collega's

Onlangs mocht ik nummers 900 en 901 toevoegen aan mijn collectie Coca Cola Blikjes.

Zo’n aantal krijg je natuurlijk niet op je eentje voor mekaar. Ik heb bijvoorbeeld een broer die nogal een globetrotter is en voor een flink deel van die collectie heeft gezorgd.

Maar ik heb ook flink wat collega’s die geregeld wat blikjes meebrengen van hun vakanties in het buitenland of die me helpen bij het vervolledigen van speciale reeksen in België. Sinds nine-eleven en de versterkte veiligheidsmaatregelen in vliegtuigen gaat dat eerste misschien wel wat moeilijker.

En dan heb je ook nog collega’s die, bij blikjes “redden” wanneer de zoon zijn kamer gaat herinrichten. Zo kreeg ik vandaag 6 blikjes van collega Chris. Vrij oude blikjes trouwens want de meeste hebben betrekking op het WK voetbal van … 2006. Oud maar wel een heel welgekomen aanvulling van de collectie.

IMG_0483.JPG

20:09 Gepost door Luc | Permalink | Commentaren (0) | Tags: coca cola, blikjes, collectie, verzameling |  Facebook |

26-07-17

Quincunx

quincunx.jpgEngeland, begin van de 19de eeuw.

De kleine Johnnie woont met zijn moeder op het platteland. Wie zijn vader is weet hij niet. Hij wil het nochtans dolgraag weten maar telkens hij erover begint vindt zij hem nog te jong om dat verhaal te horen. “Later jongen, wanneer je wat ouder bent zal ik je de waarheid wel vertellen”.

Op zijn zoektocht ontdekt hij echter dat zijn moeder voortdurend in angst leeft. Angst voor vijanden die voor niets terugdeinzen. Alles lijkt te draaien om het testament van de grootvader van Johnnie : John Huffam.

Wanneer ze worden opgelicht en al hun geld kwijtspelen vluchten ze totaal berooid naar Londen. Daar leven ze onder de armsten der armen. Als zijn moeder bezwijkt staat Johnnie er helemaal alleen voor. Velen lijken hem te willen helpen maar wie kan hij vertrouwen en wie niet? Hij wordt immers steevast verraden.

Uiteindelijk zal John de oplossing van het raadsel vinden in de Quincunx, een  vijfvoudig patroon in een vierkant dat door vijf families wordt gebruikt : de Huffams, de Mompessons, de Clothiers, de Palphramonds en de Maliphants.

De Quincunx met als ondertitel De erfenis van John Huffam is een meesterwerk van Charles Palliser. Zestien jaar heeft hij aan dit boek gewerkt. Resultaat is een lang maar boeiend verhaal waarin alle aspecten van het leven in het negentiende eeuwse Engeland aan bod komen. Het enorme verschil tussen de rijke decadente klasse, het rauwe klimaat van de armenwijken, de corruptie en de benepen Victoriaanse moraal.

Het is geschreven in de stijl van Dickens. Het hoofdpersonage is trouwens naar hem vernoemd : Charles John Huffam Dickens.

Ik had het boek van Conny gekregen als beloning voor mijn18 maanden rookstop in juni. Het leek me een perfect vakantieboek te zijn. Vorig jaar heb ik Pelgrim uitgelezen, waarom zou het me nu niet lukken om de 800 bladzijden van Quincunx te verwerken?

Dat viel even anders uit. Die 800 bladzijden bevatten immers kleine lettertjes. Bovendien is het weliswaar een heel boeiend verhaal, het is ook ingewikkeld en je moet er echt wel je hoofd bij houden. Maar het loont wel de moeite want het is echt wel goed.

Het volgende boek zal wel iets luchtiger worden.

quincunxgroot.jpg

20:22 Gepost door Luc | Permalink | Commentaren (0) | Tags: boeken, quincunx, charles palliser |  Facebook |