07-09-17

Trier

Verslag van dag 3 (met vertraging)

Na onze toch wel vermoeiende tocht van gisteren besloten we om het vandaag iets rustiger aan te doen.

In plaats van donderdag, onze laatste dag, naar Trier te rijden vóór we terug richting België trekken zijn we vandaag naar deze Romeinse stad gereden. Een heel goede beslissing al zeggen we het zelf.

In de eerste plaats omdat Trier een bijzonder mooie stad is. Een stad waar oud en nieuw hand in hand gaan. Voor de kleurrijke markt alleen al zou je naar daar moeten rijden.

In de tweede plaats omdat Trier een heel rijke geschiedenis heeft. Bewijzen daarvan zijn onder andere de Porta Nigra (als je die bezoekt vergeet dan zeker niet de audioguide of de on-line guide), de heel indrukwekkende Domkerk, de Romeinse Basilica … Het is moeilijk te zeggen wat het mooiste is.

Onze wandeling van ruim 10km bracht ons ook bij de Stadsbibliotheek en vooral bij zijn schatkamer. Die schatkamer bevat een reeks oude boeken en geschriften. Pronkstuk is een Gutenbergbijbel. Aangezien zowel Conny als ik al eens een boek durven lezen hebben we uiteraard die schatkamer bezocht. Ook hier was de audioguide (met Nederlandse uitleg) een welgekomen aanvulling.

Na een heel geslaagde dag hadden we eerst wel problemen om Trier te verlaten. Net als bij ons durven ze in Duitsland al wel eens flateren bij het aanduiden van omleidingen. Maar na een beetje zoeken zaten we al bij al vrij snel terug op de juiste route.

Een (alweer) smakelijk avondmaal gevolgd door een korte after dinner walk en een potje thee op ons terras en dag drie is weeral voorbij.

IMG_1112.JPG

IMG_1117.JPG

IMG_1154.JPG

IMG_1179.JPG

21:30 Gepost door Luc | Permalink | Commentaren (0) | Tags: wandelen, irrel, trier |  Facebook |

De duivelskloof

Met enige vertraging omwille van Wifi-problemen in Irrel volgt hierna het verslag van dag 2 in de Eifel. De weersvoorspellingen waren veelbelovend. Een beetje ochtendnevel en dan een zonnige dag.

Daarom kozen we voor een wandeling naar de Irreler Wasserfälle en de Teufelsschlucht. Beide natuurfenomenen zijn een gevolg van laatste ijstijd, zo’n 12.000 jaar geleden. De waterval was eigenlijk niet veel meer dan een stroomversnelling maar door het overdekte houten bruggetje toch heel mooi om te bezoeken.

Daarna trokken we naar de Duivelskloof en dat is één van de meest indrukwekkende tochten die ik ooit heb gemaakt. De kloof zelf is maar zo’n 400 meter lang maar de weg ernaar toe en vooral de kilometerslange Felsenweiher die er op volgde was fenomenaal.

De meest bizarre rotsvormen hebben we gezien waaronder ook de Turkenkopf.

Een bijzonder zware en lastige wandeling maar oh zo mooi. Naar het einde toe hebben we nog een spectaculaire afdaling mogen doen.

Na 21 km en ruim 7,50 uur wandelen konden we genieten van een smakelijke tas koffie op het terras van het hotel. Net op tijd binnen voor de (lichte) regen trouwens want veel zon hebben we niet gezien. Gelukkig maar want anders zou het nog lastiger zijn geweest. Het was wel een paar keer zoeken naar de juiste weg maar met behulp van onze wandelkaart, een GPS en goed overleg hebben we de klus geklaard.

Morgen trekken we vermoedelijk naar Trier voor een stadsbezoek.

IMG_0979.JPG

IMG_0991.JPG

IMG_1007.JPG

IMG_1045.JPG

20:35 Gepost door Luc | Permalink | Commentaren (0) | Tags: wandelen, irrel, eifel, duivelskloof |  Facebook |

03-09-17

Wandelen in Irrel

De grote schoolvakantie is gedaan … dan is het aan mij om met vakantie te gaan. Na twee lange zomermaanden is die vakantie trouwens meer dan verdiend.

Nieuwigheid dit jaar … ik ga niet alleen op vakantie. Deze keer heb ik het aangename gezelschap van Conny. Vakantiebestemming : Irrel in de Eifel, vlakbij Luxemburg.

Na een heel rustige autorit kwamen we rond de middag aan bij het Koch-Schilt Hotel. Uiteraard waren de kamers nog niet klaar maar daar had ik wel rekening mee gehouden.

Dan maar onmiddellijk de wandelschoenen aangetrokken en op pad voor de “kennismakingswandeling”. Zoals steeds bij VOS-travel was de routebeschrijving dik in orde. Even was er onduidelijkheid toen er werken waren aan de brug over de Prüm. Zwemmen zagen we niet echt zitten maar het leek alsof we niet aan de overkant zouden geraken. Gelukkig zagen we toen toch een voetgangersbruggetje en konden we onze tocht verderzetten.

Een heel mooie tocht. Prachtige panorama’s, mooie wolken, zalig wandelweer en vooral … rust, rust en rust.

Na een wandeling van 12,6 km stonden we terug aan het hotel en konden we naar onze kamers. Heel geslaagde eerste dag.

IMG_0900.JPG

IMG_0909.JPG

IMG_0935.JPG

18:13 Gepost door Luc | Permalink | Commentaren (0) | Tags: wandelen, irrel, eifel |  Facebook |

31-08-17

De levenden en de doden

Pia Kirchhoff staat op het punt om op huwelijksreis te gaan. Het is de week voor Kerstmis.

Dan wordt Renate Rohleder vermoord. Schijnbaar door een scherpschutter. Wie kan er nu iets hebben tegen deze onschuldige vrouw die een wandelingetje maakt met haar hond?

Er volgen nog slachtoffers. Ze lijken geen enkele relatie te hebben met elkaar. Het enige dat ze gemeen hebben is hun onschuld. Een gevoel van angst overheerst de feestdagen in Frankfurt.

Maar dan duiken er “overlijdensberichten” op. De slachtoffers lijken dan toch niet zomaar te zijn neergeschoten. Ze moeten boeten voor iets dat hun vader of man vele jaren terug hebben misdaan.

Aan de bron van alles blijkt Kirsten Stadler te liggen, een vrouw die tien jaar terug overleden is en wiens organen vele andere mensen het leven heeft gered. Maar niet alles blijkt even koosjer te zijn gebeurd.

En nu neemt er dus iemand wraak. Pia en Oliver lijken contant achter de feiten aan te lopen. Wie is toch die mysterieuze sniper en wordt hij op tijd gevat?

De levenden en de Doden is het beste boek rond het duo Kirchhoff-Bodenstein van Nele Neuhaus dat ik tot dusver heb gelezen. Spannend van begin tot einde. Er zijn voldoende verdachten en Neuhaus weet tot op het laatste moment te verbergen wie de dader is. Van de vijf boeken die ik van haar gelezen heb is dit echt wel de beste.

nele levend.JPG

21:51 Gepost door Luc | Permalink | Commentaren (0) | Tags: boeken, nele neuhaus |  Facebook |

Wie wind zaait

In het kantoor van WindPro, een bedrijf dat windmolenparken bouwt en exploiteert wordt een nachtwaker dood aangetroffen.

WindPro is de laatste tijd vaker in het nieuws. Er is immers zwaar protest tegen hun laatste project dat de bouw van een park in de Taunus. De verzetsbeweging is een bont allegaartje.

Er is Ludwig Hirtreiter, een boer die zijn erf nogal heeft laten verwaarlozen na de dood van zijn echtgenote. Hij is echter wel eigenaar van een klein stuk weiland en dat stuk grond is absoluut noodzakelijk voor WindPro. Zonder kunnen ze hun windmolenpark niet bouwen. De boer heeft een bod van 3.000.000 euro echter naast zich neergelegd.

Er is Jannis Theodorakis, ex-medewerker van WindPro die uit is op wraak. Hij woont samen met Ricky die een dierenwinkel heeft. In die winkel werken de eerder schuwe Nika en Mark, zoon van de grote baas van WindPro en vooral schoolmoe.

Zelfs de vader van rechercheur Oliver von Bodenstein, Graaf Heinrich.

Dan wordt Ludwig Hirtreiter vermoord. Zelfs zijn hond moet er aan geloven. Aan verdachten geen gebrek. Binnen de verzetsbeweging blijkt immers niet alles koek en ei. Of moet de moordenaar worden gezocht binnen WindPro? Of de kinderen van de boer die een grote erfenis dreigen mis te lopen?

Het is aan Pia Kirchhoff en haar chef Oliver von Bodenstein om alles uit te zoeken. Alleen valt te betwijfelen of Oliver, na zijn scheiding met Cosima nog wel helder en rationeel kan denken.

Wie wind zaait is een alweer vlotlezende thriller van Nele Neuhaus rond het speurders team van Bodenstein en Kirchhof. Klimaatverandering, diepe wrok, geld … ze toont hoe dit alles een mens kan veranderen. Wat mij betreft zeker een aanrader.

nele wind.JPG

21:49 Gepost door Luc | Permalink | Commentaren (0) | Tags: boeken, nele neuhaus |  Facebook |

27-08-17

Prettig weerzien

Enkele van de meevallers van de afgelopen editie van Suikerrock waren Equal Idiots en The Lighthouse. Een groep die me bijzonder in de smaak was gevallen tijdens de editie 2015 van datzelfde Suikerrock was Starsailor.

Als die drie groepen dan samen op de affiche van Maanrock staan … dan moeten we daar toch zeker naartoe? Zeker wanneer Starsailor op Conny’s bucketlist staat.

We hebben het ons zeker niet beklaagd. De jongens van The Lighthouse kenden misschien een onzekere start, ze zaten al snel in hun ritme en gaven een geweldig optreden.

IMG_1216.JPG

De jongens van Equal Idiots zaten wel onmiddellijk in hun ritme. Het blijft me verbazen hoe die twee gasten zoveel muziek kunnen halen uit een gitaar, een drumstel en een xylofoontje. Hun set leek ons wel anders en harder te zijn dan in Tienen maar evenzeer heel goed.

IMG_1225.JPG

Dan was het de beurt aan Starsailor. Net als twee jaar terug in Tienen was ik vergeten hoeveel nummers ik van hen eigenlijk ken. Daar gooiden ze dan nog twee Beatles covers bij ook. Echt wel heel goed. Zo goed dat hun concert wel een halfuurtje langer mocht duren maar helaas.

IMG_1280.JPG

Tot driemaal toe een heel prettig weerzien.

Ook vandaag was het een prettig weerzien maar dan met de stad waar ik 6 jaar heb schoolgelopen en waar ik de afgelopen jaren kilometers en kilometers heb gejogd : LIER. Daar organiseerden de Kleitrappers immers een Zimmertocht. Een wandeling met vertrek aan de Mechelsesteenweg aan de Carrefour.

IMG_0831.JPG

Via de Lierse Polder bereikten we de stad en hoewel ik daar dus al heel veel geweest ben heb ik precies toch weer enkele plekjes gezien waar ik nog nooit eerder ben geweest. Bovendien kregen we aan het Atheneum nog een Volkswagentreffen als bonus.

IMG_0824.JPG

IMG_0835.JPG

Met 10 kilometer op de teller hebben we zo onze laatste “training” gehad. Volgende week rond deze tijd zouden we onze eerste wandeling in Irrel achter de rug moeten hebben.

IMG_0862.JPG

20:46 Gepost door Luc | Permalink | Commentaren (0) | Tags: wandelen, lier, maanrock, mechelen |  Facebook |

22-08-17

Bloed, zweet en tranen

fiets.JPGNa een week “rust” ben ik vandaag terug naar Lier vertrokken voor onze wekelijkse joggingafspraak.

De werken aan de brug over de Nete zijn afgerond zodat we onze klassieke ronde konden afleggen. Ondanks de zware dagen ging het behoorlijk vlot. Nu ja, naar mijn maatstaven toch. 4,30 km op 32:30 … daar ben ik best tevreden mee. Er zijn wel enkele liters zweet gevloeid want het was behoorlijk warm.

Het had zelfs nog sneller gekund ware het niet dat onze zesenhalf jaar oude trainer op zijn fiets iets voorzichtiger had gereden. Maar ja, vol energie hè. Op het jaagpad, naast het jaagpad, op het jaagpad, naast het jaagpad, op de borduur, af de borduur, op de boorduur … tot die ene borduur die net iets hoger is dan ingeschat …

Een onprettige kennismaking met de straatstenen als gevolg. En zoals elke man is het dan alsof hij elk bot in zijn lichaam heeft gebroken. Een beetje bloed maar heel veel tranen. Die laatste kilometer naar huis heeft hij puur op karakter afgelgd.

 

21:54 Gepost door Luc | Permalink | Commentaren (0) | Tags: joggen, lier, fiets, vallen |  Facebook |