31-07-17

Oud of rijp?

Zondag is traditioneel familiedag op Suikerrock. Sinds de “refresh” betekent dit vooral Studio 100 (K3, Mega MIndy, Prinsessia of Kaatje) en aanverwanten (dit jaar bijvoorbeeld Laura Tesoro en Niels Destadsbader). Niet direct “ons ding” dus.

Maar even traditioneel zijn, voor mij toch, mosselen gaan eten. Ik ben de traditie gestart toen ik in 2013 op hotel ben gegaan. In het restaurant dat in hetzelfde gebouw is gevestigd serveerden ze toen mosselen en ik ben er sindsdien elk jaar mosselen gaan eten.

We hadden een tafel gereserveerd tegen zes uur en omdat we toch nog wat vroeg waren hebben we eerst een korte wandeling door Tienen gemaakt. Laat ons zeggen dat het al een beetje verkennen was in geval we er volgend jaar een volledig weekendje van maken. Tienen is niet het einde van de wereld maar drie dagen na elkaar een retourtje Vorselaar-Peulis-Tienen met de auto is ook niet niets.

IMG_0896.jpg

Na het eten waren we net op tijd op de Grote Markt voor een brok jeugdherinneringen. Jan Leyers en Paul “Polle Pap” Michiels vieren nog altijd de 360ste verjaardag van Soulsister en ze waren niet alleen. Met een negenkoppige sterke band achter hun brachten ze een overzicht van hun grootste hits (en dat zijn er meer dan je denkt). De Polle mag dan al tegen de 70 lopen, hij kan nog altijd als de beste zingen. En de tien jaar jongere Leyers heeft nog altijd charisma voor tien. Het optreden was in ieder geval heel geslaagd.

IMG_0922.JPG

Ook voor Francis Rossi van Status Quo is de 70 niet zover meer af maar ook bij hem is het er niet aan te zien. Vanaf de eerste noot zat de sfeer er direct in. Ik heb ze ondertussen vijf keer aan het werk gezien en mij stellen ze nooit teleur. Wat vooral opvalt, maar dat was bij Soulsister ook het geval, is de speelvreugde die die mensen uitstralen. En dat waait volgens mij over op het publiek.

IMG_1062.JPG

Voor Zucherro is de 70 nog net iets verder verwijderd maar echt jong kan je hem ook niet noemen. Tijdens dit optreden stond er volgens mij meer volk op het podium dan op de volledige vrijdag avond. Maar het was wel een kanjer van een band. Zucherro zelf doet me altijd denken aan de betreurde Joe Cocker (die ik in 2013 nog mocht bewonderen op Suikerrock). Je verstaat niet wat hij zegt of zingt maar muzikaal klinkt het wel goed.

IMG_1116.JPG

En zo zit Suikerrock Editie 2017 er weeral op. Time flies when you’re having fun. We beginnen alvast af te tellen naar volgend jaar.

 

13:06 Gepost door Luc | Permalink | Commentaren (0) | Tags: concerten, suikerrock |  Facebook |

30-07-17

Dit is Belgisch

Dag twee van Suikerrock was een voornamelijk Belgische dag. Suikerrock bewijst zo wel dat je geen grote buitenlandse namen moet aantrekken om een goed festival te hebben.

De jongens van The Lighthouse mochten de spits afbijten. Dit vijftal dat dit jaar één van de drie winnaars van Stu Bru’s De Nieuwe Lichting was kweten zich perfect van hun taak. Muziek waar je vrolijk van wordt is altijd prettig.

IMG_0716.JPG

Ze werden gevolgd door Tout Va Bien. Ook dit project van Mechelaar Jan-Wouter van Gestel is een voormalig winnaar van De Nieuwe Lichting. Begeleid door een toetsenist en een drummer mocht ook zijn optreden me wel bekoren. Al moet ik eerlijkheidshalve toegeven dat het gerust een twintigtal minuutjes korter mocht duren. Misschien miste ik gewoon gitaren.

IMG_0757.JPG

Ondertussen was het tijd geworden om ons naar de Food Street te begeven en een smakelijke hap te eten. Niet op restaurant zoals gisteren maar aan één van de vele foodtrucks.

Toen we terug op de markt kwamen was Coely al even bezig. Niet echt onze smaak maar ze kan wel zingen. Het eerder introverte meisje dat ik vier jaar geleden op hetzelfde podium zag was evenwel vervangen door een zelfzekere zangeres die het publiek zonder problemen meekreeg.

IMG_0810.JPG

Tinie Tempah, de volgende naam op het hoofdpodium sprak ons niet echt aan. Tijd om een alternatief te zoeken op het Acoustic Stage aan de Henne Markt. Nog een paar nummertjes gezien van de Yellow Brothers maar vooral genoten van Velvet.

IMG_0814.JPG

IMG_0831.JPG

Dan was het tijd om terug naar de markt te gaan. Die was vol gelopen voor Bazart met frontman Mathieu Terryn. Die wist het publiek als geen ander te bespelen. Ik denk zelfs dat, als hij aan iedereen 5€ zou hebben gevraagd hij ze ook zou hebben gekregen. Maar het optreden mocht er zeker zijn.

IMG_0892.JPG

10:19 Gepost door Luc | Permalink | Commentaren (0) | Tags: concerten, suikerrock, belgisch |  Facebook |

29-07-17

Top en over de top

Sinds 2012 ben ik vaste gast op Suikerrock.

Eerst was het nog afwachten op het programma voor ik een ticketje kocht. Tegenwoordig koop ik mijn combi-ticketje al in december, lang voor er nog maar één naam bekend is. Tot dusver is dat al altijd meegevallen.

Gisteren was het dag 1 met twee Belgische groepen, één Amerikaanse groep en één legende op de affiche.

Het duo van Equal Idiots uit Hoogstraten mocht het festival openen. Direct een voltreffer. Ongelooflijk wat Thibault Christiaensen en Pieter Bruurs uit hun instrumenten schudden. Je zou denken dat er een hele groep op het podium staat maar ze zijn dus maar met twee.

IMG_0487.JPG

Zij werden gevolgd door Rival Sons uit Californië. Deze lieten wel een beetje op zich wachten vanwege een uitgelopen soundcheck maar ze waren zeker de moeite waard. Stevige Bluesrock en een toetsenist met een baard van 3,5 jaar oud (we hebben het hem zelf horen zeggen).

IMG_0529.JPG

 

IMG_0541.JPG

Derde groep op de affiche was weer een duo : Jan Paternoster en Dries Van Dijck ook wel bekend als Black Box Revelation. Derde groep en derde topper. Ze kregen het publiek helemaal mee. Vriendin Eve De Roo stond trouwens het hele concert achter mij (al zou ik dat nooit hebben geweten wanneer Conny me er niet attent had op gemaakt).

IMG_0619.JPG

De avond werd afgesloten door legende Iggy Pop, de man die in 1976 met Lust for Life de studio van Avro’s Top Pop sloopte. Heel sterke band en qua stem valt het ook nog mee maar de “performance” was er een beetje over. De man was eigenlijk meer een karikatuur van zichzelf. Ik verwachtte elk moment dat hij zou vallen en niet meer recht zou kunnen.

IMG_0683.JPG

Maar toch een heel geslaagde eerste dag van Suikerrock. Op naar dag .

10:23 Gepost door Luc | Permalink | Commentaren (0) | Tags: concerten, suikerrock |  Facebook |

16-05-17

The Kooks

Meimaand Concertmaand … Ze is helaas voorbij.

Het vierde concert bracht ons naar een vierde locatie, mijn favoriete locatie : de Ancienne Belgique in Brussel.

Zoals de traditie het wil zijn we uiteraard wel eerst goed gaan eten. Deze keer kozen we voor De Margriet aan den Bruul in Mechelen. Prachtige locatie, gezellig terras en vooral heel lekker eten. Mocht ge eens in Mechelen passeren en ge hebt honger ? Zeker aan te raden.

Ondanks een afgeschafte trein waren we nog netjes op tijd aan de AB. Goei plaatsje gevonden om te zitten en om stipt acht uur begonnen de jongens van Blossoms. Deze indiepopgroep uit Stockport eindigden vorig jaar als vierde op de BBC Sound of New Music lijst. Ze zien er uit als een rockgroep uit de jaren ’70 maar hun muziek was best te genieten.

De sfeer zat er trouwens al direct in. We leken wel vreemde eenden in de bijt. We zien er nog heel jong uit maar het merendeel van het publiek bestond toch uit (gillende) tienermeisjes.

Die kwamen ongetwijfeld allemaal voor Luke Pritchard, frontman van The Kooks. Zij zijn bezig met hun best of tour en deden gisteren dus België aan. Ken ik The Kooks? Ja en Neen. Hun grootste hit She Moves in her own way kende ik wel al kende ik de titel niet en wist ik evenmin dat het een hit van The Kooks was. Het is wel één van die nummertjes waar ik blij en opgewekt van wordt.

Dat kan trouwens worden gezegd over het hele concert : een mens wordt daar blij en opgewekt van. Vier jongens die het beste van zichzelf geven en daar veel plezier in schijnen te hebben. En het publiek dat alles gretig slikt.

Enige minpunt aan een verder fantastische avond : ze konden het weer niet laten om op de trappen te gaan zitten en later zelfs staan. Ik kan er dus echt niet tegen hè, ook al vinden mijn collega’s me dan een oude knorpot.

Nu is het drie (lange) weken wachten op het volgende muziekevenement : Gladiolen in Olen.


20:59 Gepost door Luc | Permalink | Commentaren (0) | Tags: concerten, ab, the kooks |  Facebook |

16-04-17

Niet zo Stille Zaterdag

Zoals verwacht is Stille zaterdag inderdaad niet zo stil geweest.

Rond een uur of één via Peulis naar Hasselt vertrokken. We wilden immers graag de Japanse Tuin eens bezoeken. Eigenlijk hadden we de moeite niet moeten doen want als we heel eerlijk zijn dan viel het een beetje tegen. Gelukkig was er wel, voor de vierde keer blijkbaar, een Cosplay festival bezig. Sommige mensen hebben toch wel een bizarre hobby hoor maar het was wel eens leuk om te zien.

IMG_8751.JPG

 

IMG_8784.JPG

Na de tuin hebben we nog een toertje door de stad gemaakt. Pure nostalgie voor mij, al is de stad behoorlijk veranderd sinds ik er begin jaren tachtig twee jaar heb doorgebracht om mijn A1-diploma te halen. Maar het is nog altijd een heel gezellige stad.

IMG_8796.JPG

Op ons gemak terug naar het Ethias theater gewandeld (uiteindelijk hadden we 8 km op de teller) want daar moesten we zijn voor het hoofddoel van de dag : Golden Earring. Als voorprogramma kregen we Sta Vast. Conny merkte nog op dat ze wel wat weg hadden van de Heideroosjes en wat bleek ? De zanger was inderdaad frontman van de Heideroosjes.

IMG_8804.JPG

Kwart over negen was het dan de beurt aan Barry, George, Cesar en Rinus. Ik krijg wel eens commentaar dat ik zo vaak naar “oude” groepen ga kijken maar als je ziet wat deze bijna-zeventigers nog presteren op het podium dan hoef ik eigenlijk geen jonge snaken.

IMG_8855.JPG

IMG_8844.JPG

IMG_8822.JPG

 

IMG_8839.JPG

 

11:55 Gepost door Luc | Permalink | Commentaren (0) | Tags: wandelen, concerten, hasselt, tuin, ethias |  Facebook |

07-03-17

Amy

Dinsdag loopdag maar vandaag was het eerder strompeldag. Het liep voor geen meter maar ik ben er toch in geslaagd om 4 km bijeen te harken. En zoals ze in het Engels zeggen: A bad run is better than no run at all.

Voor de oorzaak moet ik niet ver zoeken. Die ligt namelijk in Schotland. Meer bepaald in Bishopbriggs nabij Glasgow. Daar werd een kleine 30 jaar geleden op 25 augustus 1987 ene zekere Amy Macdonald geboren.

amy.JPG

Ze heeft net een nieuwe CD uit en bij een nieuwe CD hoort meestal een tournee. Gisteren passeerde die tournee in de Brusselse AB en daar was ik bij. Het optreden op zich was geweldig goed. Het Schotse accent van Amy klonk zalig. Maar het deed wel raar om, voor het eerst in maanden, nog eens alleen naar een concert te gaan. Het wachten lijkt dan veel langer te duren. Ik had weliswaar een spannend boek mee maar toch …

Na afloop werd het ook nog een beetje spannend. 5 minuten vertraging. 10 minuten vertraging. 13 minuten vertraging. Als je naar Mechelen moet is dat geen probleem. Er zijn veel treinen naar Mechelen op dat uur. Maar er is maar één trein naar Herentals. Gelukkig verscheen er geen “afgelast” op het bord.

Uiteindelijk was het toch al dinsdagochtend eer ik thuis was. Dat wreekt zich uiteraard. Ik ben tenslotte geen twintig meer (tenminste fysiek toch niet).


21:24 Gepost door Luc | Permalink | Commentaren (0) | Tags: joggen, lopen, concerten |  Facebook |

02-03-17

Bucket List

1/8/2015. Tienen. Suikerrock. Tussen één van de concerten door maak ik een praatje met Heidi en Conny en op één of andere manier draait het uit op het onderwerp “welke groepen wil ik nog heel graag live aan het werk zien”. Een bucket list als het ware.

Eén van de groepen die toen ter sprake kwamen waren The Stranglers, een groep die (door toeval of door het lot?) later dat jaar zou optreden in Het Depot in Leuven. Het werd het eerste concert dat Conny en ik samen bezochten. Er zouden er nog volgen. Jong talent en oude rotten. Van singer songwriters tot metal.

Vroeger was ik een man van de Lotto Arena, het Sportpaleis, Paleis 12 en ja, misschien ook wel Vorst Nationaal. Ondertussen zijn de Ancienne Belgique in Brussel en Het Depot mijn favoriete stekjes, stekjes waar we de afgelopen anderhalf jaar geweldig goeie concerten hebben gezien.

Blijft natuurlijk nog altijd de bucket list. Daar staan bij mij wel namen op die ik nooit ofte nimmer zal kunnen afvinken, Namen zoals Thin Lizzy, Ten Years After, The Beatles (de echte) … Maar andere namen zijn nog wel mogelijk : Chrissie Hynde, Kim Wilde, Siouxsie & the Banshees …

Twee namen zal ik binnenkort zeker kunnen verwijderen van de lijst. En dat zijn Brian Setzer en Paul Weller. Weller is uiteraard bekend van The Jam en The Style Council en moet één van de grootste en meest invloedrijke artiesten van de Britse eilanden zijn. Zijn Shout to the top staat hoog genoteerd in mijn lijst van favoriete nummers.

Setzer is bekend van The Stray Cats en tourt tegenwoordig met een behoorlijk grote band. Hij komt in juli naar het Openluchttheater in het Rivierenhof.

Weller komt op Pinkstermaandag naar de AB. Pinkstermaandag ! Van 2006 toe en met 2014 is die maandag voorbehouden geweest voor de Roparun. In 2015 en zelfs nog in 2016 had ik het toch nog een beetje “moeilijk” tijdens dat weekend. Dit jaar gaat dat zeker niet zijn. ’s Zaterdags naar Gladiolen in Olen en ’s maandags gaan we Paul Weller waarschijnlijk combineren met een wandeling in het Zoniënwoud.



20:16 Gepost door Luc | Permalink | Commentaren (0) | Tags: concerten, weller, setzer, bucket list |  Facebook |