11-10-17

Daan

Oktober is een vrij rustige maand op concertgebied. We hebben al Sigur Rós gehad en volgend weekend trekken we naar Lommel voor de Nationale Taptoe.

Maar gisteren hebben we nog eens een bezoekje gebracht aan studentenstad Leuven. In het Depot trad immers Daan nog eens op. Voor mij de vierde keer dat ik hem zou zien.

Vóór het zover was zijn we uiteraard nog een (verjaardags)hapje gaan eten in ons favoriete restaurant … Den Domus. Omdat het toch een speciale aangelegenheid was kozen we voor de Belgische Schotel : witloof met hesp en kaas, stoofvlees, vol-au-vent, Luikse balletjes, sla, kroketten en frieten. Ik ben er zeker van dat er eigenlijk nog puree bij moest ook maar als het klopt dan mogen we tevreden zijn dat ze dat waren vergeten. Man man man … was dat lekker zeg.

Enfin, om kwart na zeven stonden we voor de deuren van het Depot. Neen … we waren niet de eerste maar veel scheelde het niet. We hadden dan ook perfecte zitplaatsen.

Om half negen kregen we JVK voorgeschoteld als opwarmer. Echt opwarmen deed die echter niet, het was eerder een lauwe vertoning. Muzikaal niet slecht (de man speelde trouwens op een bizar instrument) maar zijn gepreek was er teveel aan. Als ik eerlijk ben dan interesseerde het mij geen r**t dat de hoes van zijn CD was gemaakt van papier dat van stenen was gemaakt.

Om half tien was het dan eindelijk de beurt aan Daan. Nog even wat problemen gehad met laatkomers die in het gangpad gingen staan en zo het zicht van een deel van het zittend publiek benamen. Nadat ik zelf tot twee keer toe vriendelijk zonder succes had gevraagd om elders te gaan staan en de poging van de vrouw achter mij ook zonder respons bleef ben ik toch maar even mijn beklag gaan doen bij de organisatie. Nog geen vijf minuten later hadden we terug een perfect zicht. Gelukkig maar want Isolde zat recht in mijn gezichtsveld.

Over het concert kan ik heel kort zijn : het was geweldig goed. De eerste 75 minuten vooral zijn nieuwe CD om dan op het einde enkele klassiekers zoals Exes en Icon. Anderhalf uur puur genieten. De foto hieronder werd trouwens genomen tijdens zijn passage op Suikerrock in 2012.

IMG_4422.JPG


20:40 Gepost door Luc | Permalink | Commentaren (0) | Tags: concerten, daan, depot, leuven |  Facebook |

02-10-17

Paddenstoelen

Zaten we afgelopen vrijdag nog bij de meester van het Vlaamse levenslied in de Borgerhoutse Roma … gisteren zaten we in Vorst Nationaal bij de meesters van de onverstaanbare teksten ook wel bekend als Sigur Rós.

Maar vóór we daar waren hebben Conny en ik nog een wandelingetje gemaakt in Rijmenam namelijk het Rijmenampad. Deze wandeling had, in deze tijd van het jaar, ook wel de naam Paddestoelenpad kunnen heten maar dat zal overal wel zo zijn zeker?

Ik heb in ieder geval gezien dat mijn favoriete seizoen er weer aan komt. Prachtige kleurenpracht in de bomen en ontelbare paddenstoelen op de bodem. En dan te bedenken dat ik er (heel even) heb aan getwijfeld of ik mijn camera wel zou meenemen.

Na de wandeling van zo’n 9 km en een stevige ovenschotel vertrokken we dan richting Vorst. Onderweg even een tussenstop gemaakt om Conny’s collega op te pikken en ondanks een klein beetje file op de Brusselse buitenring heel vlot op onze bestemming geraakt.

Onze plaatsen waren best goed. Om kwart over acht begonnen de jongens dan aan hun eerste set die ongeveer een uur zou duren. Na een pauze volgde dan een tweede die iets minder lang zou duren.

En hoe was het ? Wel … het was heel goed maar wel apart. Maar het is quasi onmogelijk om te beschrijven. Je moet het gewoon meegemaakt hebben. Het was een prachtige mix van muziek en licht, helaas maar misschien ook dankzij die onverstaanbare taal. Interactie met het publiek? Niet aan hen besteed. Maar ik ben wel blij dat ik de verplaatsing heb gemaakt.

Volgend concert op de agenda is weer iets totaals anders : Daan in Het Depot in Leuven.

IMG_1814.JPG

IMG_1835.JPG

IMG_1878.JPG

 

19:58 Gepost door Luc | Permalink | Commentaren (0) | Tags: wandelen, concerten |  Facebook |

30-09-17

Belcanto

Na vreemde en vermoeiende twee weken met daarin ik meer in de kerk heb gezeten dan op het werk (ook mijn tante is immers vorige week overleden) proberen we de draad weer op te nemen en “gewoon” te doen.

“Gewoon doen” betekent in mijn geval onder andere concerten bezoeken en dat hebben we gisteren gedaan.

Deze keer trokken we naar Borgerhout waar mogelijk de mooiste concertzaal ter wereld staat … De Roma.

Ik had afgesproken met Conny aan het Centraal Station (ook nog zo’n mooi gebouw). Een theetje op de Keyserlei, een hamburger bij Ellis Burger en dan een rustige wandeling naar de Noordersingel waar ik gisterenochtend al mijn auto had geparkeerd. Het was wel vrij warm om te wandelen.

We waren mooi op in de zaal zodat we onze vaste plaatsen konden kiezen.

Iets over acht begon Guido August Constancia Versmissen, beter bekend als Guido Belcanto dan aan zijn set. Hij kwam er vooral zijn nieuwe album Liefde en Devotie voorstellen maar speelde toch ook wel enkele van zijn klassiekers waaronder de wondermooie cover “Toverdrank”.

Een heel geslaagde avond. Hopelijk valt het morgen wanneer we naar Vorst Nationaal trekken voor Sigur Rós even goed mee.


15:53 Gepost door Luc | Permalink | Commentaren (0) | Tags: concerten, de roma, belcanto |  Facebook |

31-07-17

Oud of rijp?

Zondag is traditioneel familiedag op Suikerrock. Sinds de “refresh” betekent dit vooral Studio 100 (K3, Mega MIndy, Prinsessia of Kaatje) en aanverwanten (dit jaar bijvoorbeeld Laura Tesoro en Niels Destadsbader). Niet direct “ons ding” dus.

Maar even traditioneel zijn, voor mij toch, mosselen gaan eten. Ik ben de traditie gestart toen ik in 2013 op hotel ben gegaan. In het restaurant dat in hetzelfde gebouw is gevestigd serveerden ze toen mosselen en ik ben er sindsdien elk jaar mosselen gaan eten.

We hadden een tafel gereserveerd tegen zes uur en omdat we toch nog wat vroeg waren hebben we eerst een korte wandeling door Tienen gemaakt. Laat ons zeggen dat het al een beetje verkennen was in geval we er volgend jaar een volledig weekendje van maken. Tienen is niet het einde van de wereld maar drie dagen na elkaar een retourtje Vorselaar-Peulis-Tienen met de auto is ook niet niets.

IMG_0896.jpg

Na het eten waren we net op tijd op de Grote Markt voor een brok jeugdherinneringen. Jan Leyers en Paul “Polle Pap” Michiels vieren nog altijd de 360ste verjaardag van Soulsister en ze waren niet alleen. Met een negenkoppige sterke band achter hun brachten ze een overzicht van hun grootste hits (en dat zijn er meer dan je denkt). De Polle mag dan al tegen de 70 lopen, hij kan nog altijd als de beste zingen. En de tien jaar jongere Leyers heeft nog altijd charisma voor tien. Het optreden was in ieder geval heel geslaagd.

IMG_0922.JPG

Ook voor Francis Rossi van Status Quo is de 70 niet zover meer af maar ook bij hem is het er niet aan te zien. Vanaf de eerste noot zat de sfeer er direct in. Ik heb ze ondertussen vijf keer aan het werk gezien en mij stellen ze nooit teleur. Wat vooral opvalt, maar dat was bij Soulsister ook het geval, is de speelvreugde die die mensen uitstralen. En dat waait volgens mij over op het publiek.

IMG_1062.JPG

Voor Zucherro is de 70 nog net iets verder verwijderd maar echt jong kan je hem ook niet noemen. Tijdens dit optreden stond er volgens mij meer volk op het podium dan op de volledige vrijdag avond. Maar het was wel een kanjer van een band. Zucherro zelf doet me altijd denken aan de betreurde Joe Cocker (die ik in 2013 nog mocht bewonderen op Suikerrock). Je verstaat niet wat hij zegt of zingt maar muzikaal klinkt het wel goed.

IMG_1116.JPG

En zo zit Suikerrock Editie 2017 er weeral op. Time flies when you’re having fun. We beginnen alvast af te tellen naar volgend jaar.

 

13:06 Gepost door Luc | Permalink | Commentaren (0) | Tags: concerten, suikerrock |  Facebook |

30-07-17

Dit is Belgisch

Dag twee van Suikerrock was een voornamelijk Belgische dag. Suikerrock bewijst zo wel dat je geen grote buitenlandse namen moet aantrekken om een goed festival te hebben.

De jongens van The Lighthouse mochten de spits afbijten. Dit vijftal dat dit jaar één van de drie winnaars van Stu Bru’s De Nieuwe Lichting was kweten zich perfect van hun taak. Muziek waar je vrolijk van wordt is altijd prettig.

IMG_0716.JPG

Ze werden gevolgd door Tout Va Bien. Ook dit project van Mechelaar Jan-Wouter van Gestel is een voormalig winnaar van De Nieuwe Lichting. Begeleid door een toetsenist en een drummer mocht ook zijn optreden me wel bekoren. Al moet ik eerlijkheidshalve toegeven dat het gerust een twintigtal minuutjes korter mocht duren. Misschien miste ik gewoon gitaren.

IMG_0757.JPG

Ondertussen was het tijd geworden om ons naar de Food Street te begeven en een smakelijke hap te eten. Niet op restaurant zoals gisteren maar aan één van de vele foodtrucks.

Toen we terug op de markt kwamen was Coely al even bezig. Niet echt onze smaak maar ze kan wel zingen. Het eerder introverte meisje dat ik vier jaar geleden op hetzelfde podium zag was evenwel vervangen door een zelfzekere zangeres die het publiek zonder problemen meekreeg.

IMG_0810.JPG

Tinie Tempah, de volgende naam op het hoofdpodium sprak ons niet echt aan. Tijd om een alternatief te zoeken op het Acoustic Stage aan de Henne Markt. Nog een paar nummertjes gezien van de Yellow Brothers maar vooral genoten van Velvet.

IMG_0814.JPG

IMG_0831.JPG

Dan was het tijd om terug naar de markt te gaan. Die was vol gelopen voor Bazart met frontman Mathieu Terryn. Die wist het publiek als geen ander te bespelen. Ik denk zelfs dat, als hij aan iedereen 5€ zou hebben gevraagd hij ze ook zou hebben gekregen. Maar het optreden mocht er zeker zijn.

IMG_0892.JPG

10:19 Gepost door Luc | Permalink | Commentaren (0) | Tags: concerten, suikerrock, belgisch |  Facebook |

29-07-17

Top en over de top

Sinds 2012 ben ik vaste gast op Suikerrock.

Eerst was het nog afwachten op het programma voor ik een ticketje kocht. Tegenwoordig koop ik mijn combi-ticketje al in december, lang voor er nog maar één naam bekend is. Tot dusver is dat al altijd meegevallen.

Gisteren was het dag 1 met twee Belgische groepen, één Amerikaanse groep en één legende op de affiche.

Het duo van Equal Idiots uit Hoogstraten mocht het festival openen. Direct een voltreffer. Ongelooflijk wat Thibault Christiaensen en Pieter Bruurs uit hun instrumenten schudden. Je zou denken dat er een hele groep op het podium staat maar ze zijn dus maar met twee.

IMG_0487.JPG

Zij werden gevolgd door Rival Sons uit Californië. Deze lieten wel een beetje op zich wachten vanwege een uitgelopen soundcheck maar ze waren zeker de moeite waard. Stevige Bluesrock en een toetsenist met een baard van 3,5 jaar oud (we hebben het hem zelf horen zeggen).

IMG_0529.JPG

 

IMG_0541.JPG

Derde groep op de affiche was weer een duo : Jan Paternoster en Dries Van Dijck ook wel bekend als Black Box Revelation. Derde groep en derde topper. Ze kregen het publiek helemaal mee. Vriendin Eve De Roo stond trouwens het hele concert achter mij (al zou ik dat nooit hebben geweten wanneer Conny me er niet attent had op gemaakt).

IMG_0619.JPG

De avond werd afgesloten door legende Iggy Pop, de man die in 1976 met Lust for Life de studio van Avro’s Top Pop sloopte. Heel sterke band en qua stem valt het ook nog mee maar de “performance” was er een beetje over. De man was eigenlijk meer een karikatuur van zichzelf. Ik verwachtte elk moment dat hij zou vallen en niet meer recht zou kunnen.

IMG_0683.JPG

Maar toch een heel geslaagde eerste dag van Suikerrock. Op naar dag .

10:23 Gepost door Luc | Permalink | Commentaren (0) | Tags: concerten, suikerrock |  Facebook |

16-05-17

The Kooks

Meimaand Concertmaand … Ze is helaas voorbij.

Het vierde concert bracht ons naar een vierde locatie, mijn favoriete locatie : de Ancienne Belgique in Brussel.

Zoals de traditie het wil zijn we uiteraard wel eerst goed gaan eten. Deze keer kozen we voor De Margriet aan den Bruul in Mechelen. Prachtige locatie, gezellig terras en vooral heel lekker eten. Mocht ge eens in Mechelen passeren en ge hebt honger ? Zeker aan te raden.

Ondanks een afgeschafte trein waren we nog netjes op tijd aan de AB. Goei plaatsje gevonden om te zitten en om stipt acht uur begonnen de jongens van Blossoms. Deze indiepopgroep uit Stockport eindigden vorig jaar als vierde op de BBC Sound of New Music lijst. Ze zien er uit als een rockgroep uit de jaren ’70 maar hun muziek was best te genieten.

De sfeer zat er trouwens al direct in. We leken wel vreemde eenden in de bijt. We zien er nog heel jong uit maar het merendeel van het publiek bestond toch uit (gillende) tienermeisjes.

Die kwamen ongetwijfeld allemaal voor Luke Pritchard, frontman van The Kooks. Zij zijn bezig met hun best of tour en deden gisteren dus België aan. Ken ik The Kooks? Ja en Neen. Hun grootste hit She Moves in her own way kende ik wel al kende ik de titel niet en wist ik evenmin dat het een hit van The Kooks was. Het is wel één van die nummertjes waar ik blij en opgewekt van wordt.

Dat kan trouwens worden gezegd over het hele concert : een mens wordt daar blij en opgewekt van. Vier jongens die het beste van zichzelf geven en daar veel plezier in schijnen te hebben. En het publiek dat alles gretig slikt.

Enige minpunt aan een verder fantastische avond : ze konden het weer niet laten om op de trappen te gaan zitten en later zelfs staan. Ik kan er dus echt niet tegen hè, ook al vinden mijn collega’s me dan een oude knorpot.

Nu is het drie (lange) weken wachten op het volgende muziekevenement : Gladiolen in Olen.


20:59 Gepost door Luc | Permalink | Commentaren (0) | Tags: concerten, ab, the kooks |  Facebook |