19-11-17

Jubileum

Vierde concert … vierde locatie. Gisteren werden we verwacht in de Ancienne Belgique in Brussel. Ik had ook vooraf een tafeltje gereserveerd in de AB Resto. Dat hebben we al wel eens eerder gedaan maar gisteren hadden we iets te vieren. Het was immers (op één dag na) de tweede verjaardag van het eerste concert dat Conny en ik samen bezochten.

Sinds die 19e november in 2015 zijn er nog een kleine 50 concerten en festivaldagen gevolgd en hebben we een tachtigtal groepen aan het werk gezien.

Maar terug naar gisteren.

Vóór we richting Brussel vertrokken hebben we nog een kleine wandeling door Mechelen gemaakt. Dat is ook altijd gezellig, vooral het Dijlepad is een leuk stuk om te doen. Je loopt echt over het water en dat geeft toch een beetje een speciaal gevoel.

IMG_1903.JPG

IMG_1906.JPG

Om vijf uur namen we dan de trein naar Brussel en 45 minuten later zaten we aan onze tafel in de AB Resto. Het voordeel van te eten in de AB Resto is niet alleen dat je daar heel smakelijk kunt eten voor een heel schappelijke prijs. Je kan er namelijk ook via de “achterdeur” naar binnen.

Hierdoor hadden we perfecte plaatsen. Op de eerste rij van de zitplaatsen op het balkon, recht vóór het podium. Gelukkig waren we op tijd want om half acht begon Ultimate Painting die ons mochten opwarmen. Eergisteren in de Lotto Arena werden we ook al verwend door twee geweldige groepen als voorprogramma, gisteren was het naar mijn gevoel nog beter. Ik vond ze zo goed dat ik na het optreden onmiddellijk twee cd’s van hen heb gekocht.

Om kwart voor negen was het dan de beurt aan Fleet Foxes. Als ik (weer) eerlijk moet zijn … ik kende ze eigenlijk niet. Ik kende wel één van hun nummers namelijk Mykonos maar wist niet dat het van hen was. Maar het is niet de eerste keer dat ik naar een groep ga die ik niet echt ken. Toen we omstreeks half elf de AB buiten gingen had ik in ieder geval een heel goed concert gezien.

fleetfoxes.JPG

Het was een nagenoeg perfect concertweekend. Of we dit nog gaan evenaren is twijfelachtig. Maar we blijven proberen. Volgend weekend bijvoorbeeld wanneer we naar Billy Bragg en naar Depêche Mode gaan.

19:52 Gepost door Luc | Permalink | Commentaren (0) | Tags: concerten, ab, jubileum |  Facebook |

04-11-17

Heather Nova

November wordt een heel drukke concertmaand. 6 concerten (in 6 verschillende concertzalen) en één (amateur)toneelvoorstelling. En dan hebben we het nog niet over de concerten waar we niet naar toe (kunnen) gaan.

Enfin, afgelopen donderdag werd de spits afgebeten door Heather Nova in Het Depot van Leuven. Voor mij de tweede keer dat ik haar zag, voor Conny was het de eerste keer. Als ik eerlijk ben kan ik me niet veel herinneren van het vorige concert. Ze speelde het voorprogramma van Bryan Adams. Maar ik herinner me wel heel goed dat ik, na afloop, tegen mezelf zei dat het concert gerust 45 minuten langer had mogen duren.

Ze moet dus wel goed zijn geweest.

Donderdag heeft ze dat overigens nog eens bevestigd. We werden “opgewarmd” door Ed Prosek, een in Berlijn wonende Californiër. Bij het eerste nummer was ik niet echt overtuigd maar hij werd wel beter.

Om halftien was het dan de beurt aan Heather Nova zelf. En die was goed, héél goed. Een wondermooie stem, soms heel sober en ingetogen, dan weer vrij stevig rockend. Hopelijk zet deze trend zich verder tijdens de andere concerten van deze maand.

IMG_1777.JPG

IMG_1851.JPG

IMG_1807.JPG

14:45 Gepost door Luc | Permalink | Commentaren (0) | Tags: concerten, het depot, heather nova |  Facebook |

11-10-17

Daan

Oktober is een vrij rustige maand op concertgebied. We hebben al Sigur Rós gehad en volgend weekend trekken we naar Lommel voor de Nationale Taptoe.

Maar gisteren hebben we nog eens een bezoekje gebracht aan studentenstad Leuven. In het Depot trad immers Daan nog eens op. Voor mij de vierde keer dat ik hem zou zien.

Vóór het zover was zijn we uiteraard nog een (verjaardags)hapje gaan eten in ons favoriete restaurant … Den Domus. Omdat het toch een speciale aangelegenheid was kozen we voor de Belgische Schotel : witloof met hesp en kaas, stoofvlees, vol-au-vent, Luikse balletjes, sla, kroketten en frieten. Ik ben er zeker van dat er eigenlijk nog puree bij moest ook maar als het klopt dan mogen we tevreden zijn dat ze dat waren vergeten. Man man man … was dat lekker zeg.

Enfin, om kwart na zeven stonden we voor de deuren van het Depot. Neen … we waren niet de eerste maar veel scheelde het niet. We hadden dan ook perfecte zitplaatsen.

Om half negen kregen we JVK voorgeschoteld als opwarmer. Echt opwarmen deed die echter niet, het was eerder een lauwe vertoning. Muzikaal niet slecht (de man speelde trouwens op een bizar instrument) maar zijn gepreek was er teveel aan. Als ik eerlijk ben dan interesseerde het mij geen r**t dat de hoes van zijn CD was gemaakt van papier dat van stenen was gemaakt.

Om half tien was het dan eindelijk de beurt aan Daan. Nog even wat problemen gehad met laatkomers die in het gangpad gingen staan en zo het zicht van een deel van het zittend publiek benamen. Nadat ik zelf tot twee keer toe vriendelijk zonder succes had gevraagd om elders te gaan staan en de poging van de vrouw achter mij ook zonder respons bleef ben ik toch maar even mijn beklag gaan doen bij de organisatie. Nog geen vijf minuten later hadden we terug een perfect zicht. Gelukkig maar want Isolde zat recht in mijn gezichtsveld.

Over het concert kan ik heel kort zijn : het was geweldig goed. De eerste 75 minuten vooral zijn nieuwe CD om dan op het einde enkele klassiekers zoals Exes en Icon. Anderhalf uur puur genieten. De foto hieronder werd trouwens genomen tijdens zijn passage op Suikerrock in 2012.

IMG_4422.JPG


20:40 Gepost door Luc | Permalink | Commentaren (0) | Tags: concerten, daan, depot, leuven |  Facebook |

02-10-17

Paddenstoelen

Zaten we afgelopen vrijdag nog bij de meester van het Vlaamse levenslied in de Borgerhoutse Roma … gisteren zaten we in Vorst Nationaal bij de meesters van de onverstaanbare teksten ook wel bekend als Sigur Rós.

Maar vóór we daar waren hebben Conny en ik nog een wandelingetje gemaakt in Rijmenam namelijk het Rijmenampad. Deze wandeling had, in deze tijd van het jaar, ook wel de naam Paddestoelenpad kunnen heten maar dat zal overal wel zo zijn zeker?

Ik heb in ieder geval gezien dat mijn favoriete seizoen er weer aan komt. Prachtige kleurenpracht in de bomen en ontelbare paddenstoelen op de bodem. En dan te bedenken dat ik er (heel even) heb aan getwijfeld of ik mijn camera wel zou meenemen.

Na de wandeling van zo’n 9 km en een stevige ovenschotel vertrokken we dan richting Vorst. Onderweg even een tussenstop gemaakt om Conny’s collega op te pikken en ondanks een klein beetje file op de Brusselse buitenring heel vlot op onze bestemming geraakt.

Onze plaatsen waren best goed. Om kwart over acht begonnen de jongens dan aan hun eerste set die ongeveer een uur zou duren. Na een pauze volgde dan een tweede die iets minder lang zou duren.

En hoe was het ? Wel … het was heel goed maar wel apart. Maar het is quasi onmogelijk om te beschrijven. Je moet het gewoon meegemaakt hebben. Het was een prachtige mix van muziek en licht, helaas maar misschien ook dankzij die onverstaanbare taal. Interactie met het publiek? Niet aan hen besteed. Maar ik ben wel blij dat ik de verplaatsing heb gemaakt.

Volgend concert op de agenda is weer iets totaals anders : Daan in Het Depot in Leuven.

IMG_1814.JPG

IMG_1835.JPG

IMG_1878.JPG

 

19:58 Gepost door Luc | Permalink | Commentaren (0) | Tags: wandelen, concerten |  Facebook |

30-09-17

Belcanto

Na vreemde en vermoeiende twee weken met daarin ik meer in de kerk heb gezeten dan op het werk (ook mijn tante is immers vorige week overleden) proberen we de draad weer op te nemen en “gewoon” te doen.

“Gewoon doen” betekent in mijn geval onder andere concerten bezoeken en dat hebben we gisteren gedaan.

Deze keer trokken we naar Borgerhout waar mogelijk de mooiste concertzaal ter wereld staat … De Roma.

Ik had afgesproken met Conny aan het Centraal Station (ook nog zo’n mooi gebouw). Een theetje op de Keyserlei, een hamburger bij Ellis Burger en dan een rustige wandeling naar de Noordersingel waar ik gisterenochtend al mijn auto had geparkeerd. Het was wel vrij warm om te wandelen.

We waren mooi op in de zaal zodat we onze vaste plaatsen konden kiezen.

Iets over acht begon Guido August Constancia Versmissen, beter bekend als Guido Belcanto dan aan zijn set. Hij kwam er vooral zijn nieuwe album Liefde en Devotie voorstellen maar speelde toch ook wel enkele van zijn klassiekers waaronder de wondermooie cover “Toverdrank”.

Een heel geslaagde avond. Hopelijk valt het morgen wanneer we naar Vorst Nationaal trekken voor Sigur Rós even goed mee.


15:53 Gepost door Luc | Permalink | Commentaren (0) | Tags: concerten, de roma, belcanto |  Facebook |

31-07-17

Oud of rijp?

Zondag is traditioneel familiedag op Suikerrock. Sinds de “refresh” betekent dit vooral Studio 100 (K3, Mega MIndy, Prinsessia of Kaatje) en aanverwanten (dit jaar bijvoorbeeld Laura Tesoro en Niels Destadsbader). Niet direct “ons ding” dus.

Maar even traditioneel zijn, voor mij toch, mosselen gaan eten. Ik ben de traditie gestart toen ik in 2013 op hotel ben gegaan. In het restaurant dat in hetzelfde gebouw is gevestigd serveerden ze toen mosselen en ik ben er sindsdien elk jaar mosselen gaan eten.

We hadden een tafel gereserveerd tegen zes uur en omdat we toch nog wat vroeg waren hebben we eerst een korte wandeling door Tienen gemaakt. Laat ons zeggen dat het al een beetje verkennen was in geval we er volgend jaar een volledig weekendje van maken. Tienen is niet het einde van de wereld maar drie dagen na elkaar een retourtje Vorselaar-Peulis-Tienen met de auto is ook niet niets.

IMG_0896.jpg

Na het eten waren we net op tijd op de Grote Markt voor een brok jeugdherinneringen. Jan Leyers en Paul “Polle Pap” Michiels vieren nog altijd de 360ste verjaardag van Soulsister en ze waren niet alleen. Met een negenkoppige sterke band achter hun brachten ze een overzicht van hun grootste hits (en dat zijn er meer dan je denkt). De Polle mag dan al tegen de 70 lopen, hij kan nog altijd als de beste zingen. En de tien jaar jongere Leyers heeft nog altijd charisma voor tien. Het optreden was in ieder geval heel geslaagd.

IMG_0922.JPG

Ook voor Francis Rossi van Status Quo is de 70 niet zover meer af maar ook bij hem is het er niet aan te zien. Vanaf de eerste noot zat de sfeer er direct in. Ik heb ze ondertussen vijf keer aan het werk gezien en mij stellen ze nooit teleur. Wat vooral opvalt, maar dat was bij Soulsister ook het geval, is de speelvreugde die die mensen uitstralen. En dat waait volgens mij over op het publiek.

IMG_1062.JPG

Voor Zucherro is de 70 nog net iets verder verwijderd maar echt jong kan je hem ook niet noemen. Tijdens dit optreden stond er volgens mij meer volk op het podium dan op de volledige vrijdag avond. Maar het was wel een kanjer van een band. Zucherro zelf doet me altijd denken aan de betreurde Joe Cocker (die ik in 2013 nog mocht bewonderen op Suikerrock). Je verstaat niet wat hij zegt of zingt maar muzikaal klinkt het wel goed.

IMG_1116.JPG

En zo zit Suikerrock Editie 2017 er weeral op. Time flies when you’re having fun. We beginnen alvast af te tellen naar volgend jaar.

 

13:06 Gepost door Luc | Permalink | Commentaren (0) | Tags: concerten, suikerrock |  Facebook |

30-07-17

Dit is Belgisch

Dag twee van Suikerrock was een voornamelijk Belgische dag. Suikerrock bewijst zo wel dat je geen grote buitenlandse namen moet aantrekken om een goed festival te hebben.

De jongens van The Lighthouse mochten de spits afbijten. Dit vijftal dat dit jaar één van de drie winnaars van Stu Bru’s De Nieuwe Lichting was kweten zich perfect van hun taak. Muziek waar je vrolijk van wordt is altijd prettig.

IMG_0716.JPG

Ze werden gevolgd door Tout Va Bien. Ook dit project van Mechelaar Jan-Wouter van Gestel is een voormalig winnaar van De Nieuwe Lichting. Begeleid door een toetsenist en een drummer mocht ook zijn optreden me wel bekoren. Al moet ik eerlijkheidshalve toegeven dat het gerust een twintigtal minuutjes korter mocht duren. Misschien miste ik gewoon gitaren.

IMG_0757.JPG

Ondertussen was het tijd geworden om ons naar de Food Street te begeven en een smakelijke hap te eten. Niet op restaurant zoals gisteren maar aan één van de vele foodtrucks.

Toen we terug op de markt kwamen was Coely al even bezig. Niet echt onze smaak maar ze kan wel zingen. Het eerder introverte meisje dat ik vier jaar geleden op hetzelfde podium zag was evenwel vervangen door een zelfzekere zangeres die het publiek zonder problemen meekreeg.

IMG_0810.JPG

Tinie Tempah, de volgende naam op het hoofdpodium sprak ons niet echt aan. Tijd om een alternatief te zoeken op het Acoustic Stage aan de Henne Markt. Nog een paar nummertjes gezien van de Yellow Brothers maar vooral genoten van Velvet.

IMG_0814.JPG

IMG_0831.JPG

Dan was het tijd om terug naar de markt te gaan. Die was vol gelopen voor Bazart met frontman Mathieu Terryn. Die wist het publiek als geen ander te bespelen. Ik denk zelfs dat, als hij aan iedereen 5€ zou hebben gevraagd hij ze ook zou hebben gekregen. Maar het optreden mocht er zeker zijn.

IMG_0892.JPG

10:19 Gepost door Luc | Permalink | Commentaren (0) | Tags: concerten, suikerrock, belgisch |  Facebook |