21-03-14

Daar is hij weer

soisbelge.JPGDe titel van deze post had ook “Daar zijn zij weer”.

Met “zij” bedoel ik dan de bende van “Soi Belge et tais –toi”. Vorig jaar stonden zij voor het eerst op het podium van de Antwerpse Stadsschouwburg. Toen ik ergens in de herfst een mailtje kreeg dat ze ook dit jaar naar Antwerpen zouden komen heb ik geen moment getwijfeld en onmiddellijk een ticketje besteld.

Dat resulteerde in een plaatsje op Rang 1 Stoel 1 en een hele plezante avond. Ruim 3 uur passeerden de belangrijkste momenten van de afgelopen maanden de revue. Prins Filip die Koning Filip werd, Elio di Rupo en zijn regeringsproblemen, Yves Leterme en zijn flaters, Bart De Wever kon ook niet ontbreken en uiteraard moesten ook de Panda’s even langskomen.

Als je ooit eens de kans krijgen om ze aan ’t werk te zien dan moet je zeker gaan kijken. Het is echt heel grappig. Ze sleuren trouwens iedereen er even hard door, zowel de Walen als de Vlamingen. Een voorbeeldje : de Panda’s hebben gekozen voor Pairi Daiza en niet de Zoo van Antwerpen of Planckendaal omdat Panda’s nu eenmaal heel graag niets doen behalve ergens zitten en eten en waar kunnen ze zich dan beter thuisvoelen als in Wallonië ?

daarishijweer.JPGIn afwachting van de voorstelling heb ik mijn boek kunnen uitlezen. “Daar is hij weer” van Timur Vernes vertelt het verhaal van Adolf Hitler die in 2011, 66 jaar na zijn “zelfmoord” in de Führerbunker, wakker wordt op een verlaten veld in Berlijn.

Iedereen denkt dat hij een imitator van de “echte” Hitler is en het duurt dan ook niet lang of hij krijgt een gastrol in een talkshow op TV. Ondertussen denkt Adolf na over hetgeen een halve eeuw eerder is misgelopen en probeert hij zich aan te passen aan het nieuwe Duitsland. Hij wordt een hit op YouTube. Slaagt hij er in om de “fouten” uit het verleden recht te zetten ?

“Daar is hij weer” is een grappig boek waarin de huidige oppervlakkige samenleving op de korrel wordt genomen. Aangezien er soms verwijzingen zijn naar de hedendaagse Duitse politiek heb ik ongetwijfeld sommige grappen gemist maar dat maakt het niet minder grappig. Het toont wel aan hoe iemand via optredens op TV (gastoptredens in een talkshow of bijvoorbeeld deelname aan een heel populaire quiz) een hoop mensen kan wijsmaken wat hij maar wil.

Niet alleen grappig dus, ook stof tot nadenken.



13:18 Gepost door Luc | Permalink | Commentaren (0) | Tags: boek, timur vermes, sois belge |  Facebook |

06-03-13

Wat wals is ...

Hier, j’ai passé une soirée très agréable en compagnie des acteurs et actrices de “Sois Belge et tais-tois”. Maar ik zal nu maar terug overschakelen naar de taal van Conscience en de taal van Voltaire laten voor wat het is zeker ?

Maar ik heb gisteren dus echt wel een heel aangename avond gehad. Voor het eerst in 15 jaar kon de show van deze Waalse groep in Antwerpen worden beleefd. De Stadsschouwburg was heel goed gevuld (en mogelijk uitverkocht maar dat kon ik van op mijn plaats niet zien). Ik had al wel enkele flarden gezien van eerdere shows dus ik wist wel een beetje wat ik mocht verwachten maar dat het zo goed ging zijn heeft me toch verrast.

Ruim 2,5 uur politieke satire waarbij niemand werd gespaard : Walen of Vlamingen, sossen of tjeven, links of rechts … ze kwamen allemaal aan de beurt. Hoofdfiguren in de show waren Di Rupo, Onckelinkx, Milquet, Michel, De Wever, De Croo, Peeters, Flahaut, Albert en Flilip, zelfs Dehaene en Verhofstadt en er werd met iedereen even hard gelachen. Ik denk wel dat ik hier en daar enkele grappen gemist heb. Mijn Frans is niet slecht maar soms ging het toch wel te snel.


Toen ik zat te wachten op het begin van de show ben ik ook een nieuw boek begonnen. Eergisteren heb ik immers “Doder dan Dood” van Stan Lauryssens uitgelezen. Mijn oordeel over dit boek is “onbeslist”. De jury is er immers nog niet uit. Enerzijds vond ik het wel een goed en spannend boek maar anderzijds vond ik het soms heel “plat” en vulgair. Ook het feit dat het boek uit 1 hoofdstuk bestaat is wennen. Misschien dat ik een betere besluit kan nemen na een volgend boek van hem.

Dat zal echter nog even moeten wachten want ik ben gisteren begonnen aan “Het Godsoordeel” van José Rodrigues dos Santos. Deze meer dan 500 bladzijden tellende literaire thriller belooft wel andere koek te worden dan de vlotlezende misdaadthrillers van de afgelopen weken. Ik ben nog maar 100 bladzijden ver maar heb al wel enkele diepgaande filosofische gesprekken mogen lezen. Ik citeer even een gesprek van Albert Einstein en Ben Gurion over de almachtigheid van God: “Er bestaat een paradox die de onmogelijkheid van de almacht verklaart en die als volgt kan worden geformuleerd : als God almachtig is, kan Hij een steen scheppen die zo zwaar is dat niet eens Hijzelf hem kan optillen. Daar zit ‘m de tegenstrijdigheid. Als God er niet in slaagt die steen op te tillen is Hij niet almachtig. Als Hij er wel in slaagt is Hij ook niet almachtig want dan is Hij niet in staat gebleken een steen te scheppen die Hij niet kan optillen”.

Ik kan u verzekeren, om zeven uur ’s ochtends, op nuchtere maag, moet ge zo’n zin twee keer lezen om hem te begrijpen.

20:41 Gepost door Luc | Permalink | Commentaren (0) | Tags: sois belge, politiek, satire, boeken |  Facebook |